“เอ่อ……งั้นหรือ?”
“ทำไมระดับสติปัญญาของผมถึงคงที่มาตลอด ไม่เห็นเปลี่ยนเลย…”
มือที่ลูบคางของฉินอันหลินชะงัก
ระหว่างที่พึมพำ เขาก็ค่อย ๆ เบี่ยงสายตาหนี
หลิวเหวินเจี้ยนซึ่งอยู่ไม่ไกล แม้ไม่มีท่าทีจะถอย แต่ภายใต้การโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่า ก็ดูทนไม่ไหวแล้ว
พวกคนตระกูลหลิวที่รุมล้อมเขา ราวกับเห็นแสงแห่งชัยชนะ
ตอนนี้กำลังตะโกนเยาะเย้ยอย่างได้ใจว่า:
“แกมีอุปกรณ์มากแล้วยังไง? ไอ้ขยะก็คือไอ้ขยะ!”
“ยังจะฝันอยากเป็นหัวหน้าตระกูลหลิว? ตลกสิ้นดี อยากเป็นนักใช่ไหม ก็ไปเป็นในยมโลกเลย!”
หลิวเหวินเจี้ยนยังคงกัดฟันสู้ ไม่มีท่าทีถอย
ไอ้ขี้ขลาดเมื่อก่อน ครั้งนี้แสดงความกล้าหาญอย่างแท้จริง
“ได้เวลาแล้วมั้งพี่หลี ถ้าพี่ไม่ลงมือ ‘หัวหน้าตระกูลหลิวคนใหม่’ คงถูกตีตายแล้วล่ะ…”
คิ้วของฉินอันหลินขมวด ราวกับรู้สึกเห็นใจสภาพของหลิวเหวินเจี้ยน:
“ถ้าเห็นว่าเรื่องมันยุ่งยาก ผมจัดการแทนก็ได้นะ”
“ไม่ต้อง ถ้าแกทำ คงไม่ชวนตะลึงพอ”
ลู่หลีก้าวไปข้างหน้าสองก้าว จิตใจพลันแวบ
ชั่วพริบตา หมอกดำม้วนตัวพวยพุ่ง กระจายไปทุกทิศราวกับม่านฟ้า!
ทหารวิญญาณกว่าพันตนก่อตัวขึ้น ล้อมคนตระกูลหลิวไว้แน่นขนัด!
เพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ ‘ชวนตะลึง’ ได้ดียิ่งขึ้น ลู่หลีจงใจเพิ่มเลเวลของทหารวิญญาณ
ส่วนที่ไปช่วยหลิวเหวินเจี้ยน เขายิ่งอัดเต็มที่!
ทหารวิญญาณ Lv.30!
หลิววั่งเทาที่กำลังต่อสู้กับหลิวเหวินเจี้ยน เดิมทีสะสมพลังเต็มพิกัด เตรียมใช้ค้อนในมือปลิดชีพอย่างงดงาม