นิกิตาอ่านคำแนะนำจบ ก็ยัดขนมปังเข้าปาก:
“ดูก็ไม่น่าอันตรายนี่นา…”
“ฉันจำได้ว่าในเทพนิยายต้นฉบับ หนูน้อยหมวกแดงถูกพรานป่าช่วยออกมาจากท้องหมาป่าในตอนท้าย”
“แม้แต่หมาป่าสีเทาที่ถูกผ่าท้อง ในตอนท้ายก็เหมือนจะหนีรอดไปได้…”
“อย่างมากก็แค่เสียว สุดท้ายก็ปลอดภัย”
“แต่นี่ไม่ใช่เทพนิยายต้นฉบับ นี่คือแดนลับกฎเกณฑ์” ลู่หลีเตือน:
“ในเทพนิยายต้นฉบับของ ‘หมาป่าตัวใหญ่กับหมูน้อยสามตัว’ ก็ไม่มีใครตาย”
“แต่ดูสิ ตอนนี้เหลือผู้เล่นรอดกี่คนแล้ว?”
“เอ่อ… ก็จริง” นิกิตาเกาหัว
ความจริงแล้วตามความคิดของนิกิตาเอง เธอจะเลือกฝ่ายหมาป่าสีเทา
เพราะดูจากกฎแล้ว เป้าหมายของฝ่ายหมาป่าสีเทาก็ง่าย
แค่ต้องกินหนูน้อยหมวกแดงก็พอ
ในเทพนิยายต้นฉบับ
หมาป่าสีเทาปลอมตัวเป็นยาย และมันก็กินหนูน้อยหมวกแดงได้จริงๆ
และตามข้อ 2 ของกฎหมาป่าสีเทา:
[การปลอมตัวของหมาป่าสีเทาไม่มีใครจับได้!]
ก็เป็นหลักฐานทางอ้อมที่ยืนยันเนื้อเรื่องของเทพนิยายต้นฉบับ
ตรงกันข้าม
ฝ่ายหนูน้อยหมวกแดงและฝ่ายพรานป่ากลับดูจะลำบาก
ทั้งคู่ต่างมีภารกิจที่ต้องทำ:
หนูน้อยหมวกแดงต้องไปถึงบ้านยายก่อนพระอาทิตย์ตกดิน
พรานป่าต้องปกป้องหนูน้อยหมวกแดง และยังต้องไม่ละเลยการล่าสัตว์อีกด้วย
แต่หมาป่าสีเทาไม่มี
ถึงจะมีเป้าหมายสูงสุดคือกินหนูน้อยหมวกแดง แต่มันก็ไม่ใช่ภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ
แถมหมาป่าสีเทายังสามารถซุ่มโจมตีหนูน้อยหมวกแดงระหว่างทางได้ทุกเมื่อ
หากหาโอกาสไม่ได้จริงๆ สุดท้ายยังมีฉากบังคับปลอมตัวเป็นยายอีก!