"แม่ นี่บ้าไปแล้วเหรอ? ผมจะไปร่วมมือกับตระกูลจ้าวได้ยังไงกัน?!"
หลิวเย่าซิ่วพิมพ์ตอบด้วยมือเดียวในหน้าต่างระบบ พยายามแก้ต่าง
แต่การพิมพ์ไปด้วยขับรถไปด้วยมันทำให้สมาธิกระเจิดกระเจิงมากเกินไป แถมบนทางด่วนยังมีสัตว์ประหลาดโผล่มาเล่นงานได้ทุกเมื่อ
มีอยู่หลายครั้ง เกือบจะชนรถพังดับคาที่
ถึงจะมี[จักจั่นทองอมตะ]ติดตัว จะตายกี่ครั้งก็ได้ตราบที่ไขมันยังไม่หมด
แต่พอคิดถึงประสบการณ์แย่ ๆ ที่เคยไม่ได้ตั้งจุดเกิดใหม่ แล้วเกิดสุ่มไปโผล่ที่อื่น หลิวเย่าซิ่วก็ตัดสินใจปิดแผงข้อมูล แล้วตั้งใจขับรถ
มีปัญหาอะไร ค่อยกลับไปอธิบายทีหลัง
แต่หารู้ไม่
เพราะการตัดสินใจครั้งนี้เอง ที่ทำให้หลิวเสี่ยวเสียเข้าใจผิดไปเลย!
……
"แผนของนายก็เลยมีแค่สาดโคลนใส่หลิวเย่าซิ่ว บอกว่าเขาร่วมมือกับตระกูลจ้าวเนี่ยนะ??"
เฉียนทงด้านตาเบิกโพลง
ลู่หลีครางรับในลำคอ
"วิธีนี้จะเล่นงานตระกูลจ้าวได้หนักแค่ไหน ฉันไม่ขอวิจารณ์ แต่นายไม่รู้จักความสัมพันธ์ระหว่างหลิวเย่าซิ่ว หลิวไห่เทา กับหลิวเสี่ยวเสียรึไง?"
เฉียนทงด้านพูดเร็วขึ้น เห็นชัดว่าคิดว่าแผนสาดโคลนของลู่หลีนั้นโง่เง่าเต่าตุ่นสุด ๆ ไร้เหตุผล
"ความสัมพันธ์อะไร?" ลู่หลียกมุมปากขึ้น ถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
"พวกเขาคือครอบครัวเดียวกันไง! หลิวไห่เทาคือพ่อของหลิวเย่าซิ่ว หลิวเสี่ยวเสียคือแม่ของหลิวเย่าซิ่ว!" เฉียนทงด้านโบกไม้โบกมือ อารมณ์พลุ่งพล่าน
"นายคิดว่าหลิวเย่าซิ่วจะร่วมมือกับตระกูลจ้าว ฆ่าพ่อตัวเอง มีเหตุผลแบบนี้เป็นไปได้รึไง!?"