“ดูท่าจะยังไม่สร่าง……”
ลู่หลีหัวเราะแห้งสองทีก่อนเริ่มเขย่าถ้วย
ผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ ก็เปิดถ้วยพร้อมกัน
ผลรอบนี้เป็นคู่ 8 คี่ 4 คู่นำ ผลรวมแต้มหน้าลูกเต๋าจึงตัดสินด้วยแต้มใหญ่
ฉีเจ๋ออวี่มีผลรวมแต้มมากที่สุด รวมกันถึง 15 แต้ม
ดังนั้นรอบที่สอง ฉีเจ๋ออวี่ชนะ
แต่ตอนนี้ คิ้วของลู่หลีกลับขมวดแน่น
ไม่ใช่เพราะอารมณ์เสียที่แพ้พนัน
แต่เพราะแต้มหน้าลูกเต๋าครั้งนี้ เหมือนกับรอบก่อนทุกประการ
ลู่หลีเขย่าได้แต้มรอบนี้ ก็ยังเป็นเลข 4 ทั้งสามลูก
“ให้ตายสิ สองครั้งติดแล้ว แบบนี้ไม่ได้เรื่องนะ……”
ลู่หลีเหลือบไปทางฮันเซิล กลับพบว่าอีกฝ่ายกำลังสนุกสนานกับการล้างสมองฉีเจ๋ออวี่อยู่
“เห็นไหม ข้าบอกว่าไง”
“กินดื่มเที่ยวเล่นมีแต่เสีย มีเพียงพนันเท่านั้นที่ได้คืน! เห็นไหม ชนะทันตาเลยใช่ไหม”
“เมื่อกี้ถ้าเจ้าฟังข้า เอาชีวิตเป็นเดิมพัน ป่านนี้คงจัดการลู่หลีได้แล้ว”
ฉีเจ๋ออวี่นิ่งเงียบ ไม่แสดงท่าทีเห็นด้วยหรือไม่
ลู่หลีกระแอมแห้ง แสร้งทำไม่พอใจ
“ตัวจริงลู่หลียังนั่งอยู่นี่นะ ถ้าพวกเจ้าสองคนวางแผนโกงกัน ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม”
ฮันเซิลทำท่าตกอกตกใจเกินจริง
“อ้าว ขอโทษจริง ๆ ให้เจ้าได้ยินเข้า”
“เจ้าก็ถือว่าข้าปากไม่มีหูรูด ชอบพูดความจริงก็แล้วกัน……”
“ฮิฮิ อย่าลืมเก็บไปคิดให้หนักล่ะ”
ลู่หลีขี้เกียจต่อปากต่อคำกับฮันเซิล เร่งรัด
“เจ้าพูดมากจริง จะเล่นต่อไหม”