เมื่อถูกถามย้ำ ถู่หมิ่นก็ส่ายหน้าอย่างสิ้นหวัง
ตอนนี้ลู่หลีแน่ใจแล้วว่า ตระกูลถู่เป็นพวกที่ถูกหลอกใช้โดยไม่รู้เรื่อง!
ดูเหมือนว่าชาติก่อนที่ตระกูลจ้าวจะก้าวขึ้นเป็นตระกูล 'ระดับเทียน' ได้ ไม่ใช่แค่เพราะการสนับสนุนจากซากุระโมริโอกะและตำราโบราณที่แย่งไปจากมือพ่อแม่ของเขา
เบื้องหลัง ต้องมีปัจจัยสำคัญอื่นอีกที่ทำงานอยู่!
คิดมาถึงตรงนี้ ลู่หลีก็อดรู้สึกโชคดีในใจไม่ได้
ดีที่เขาได้เกิดใหม่ จึงเลือกแนวทางพัฒนาตัวเองแบบแนบเนียนและอดทน
หากทำเหมือนนิสัยเดิมในชาติก่อน วิ่งเข้าใส่หน้าศัตรูโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
สถานการณ์ตอนนี้คงอันตรายกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า!
ข้าวต้องกินทีละคำ บทต้องแสดงทีละฉาก
ถ้าก้าวยาวเกินไป ก็อาจพลาดท่าได้!
ปรับอารมณ์สักครู่ ลู่หลีตัดสินใจจะสปอยล์ข้อมูลให้ถู่หมิ่นฟัง
พลางกระตุ้นให้ความแค้นระหว่างสองตระกูลลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เพราะได้ใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง เขาย่อมรู้ดีถึงพรสวรรค์และความสามารถของจ้าวเฉี่ยวเอ๋อ!
ลู่หลีกระแอมสองที ก่อนปลอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย:
"คุณถู่ก็อย่าได้มองโลกในแง่ร้ายเกินไปนักเลย เพื่อนของคุณดวงแข็งนักหนา ไม่แน่ว่าอาจใช้วิธีลับบางอย่างออกจากแดนลับนี้ไปแล้วก็ได้"
ได้ยินเช่นนั้น ถู่หมิ่นก็หันมามองลู่หลีอีกครั้ง
แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายอาจแค่ปลอบโยนตามมารยาท แต่นางก็ยังแย้งกลับด้วยน้ำตาคลอ:
"เป็นไปไม่ได้ เราเป็นเพื่อนสนิทกันมาหลายปี แม้ไม่ใช่พี่น้องกัน แต่ก็ยิ่งกว่าพี่น้องเสียอีก!"