[ฝากสมองไว้ก่อนเข้าเรื่อง~ อ่านให้สนุก เริ่มต้นด้วยความไม่รู้เรื่อง~]
อย่าตอบกลับข้อความจากห้วงอวกาศ!
เซี่ยซานฟู่เป็นเด็กสอบเข้ามหาวิทยาลัยวัยยี่สิบที่สอบซ้ำชั้นมาสองปี เพิ่งหลุดพ้นจากสนามสอบมาได้ไม่นาน ชีวิตเรียบง่ายธรรมดา แต่ก็มีความสุขแบบคนธรรมดา
เธอนึกไม่ออกเลยว่ากลุ่มคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของอารยธรรมมนุษย์กำลังกังวลเรื่องอะไร ยิ่งไม่รู้ด้วยว่าพวกเขาสุดยอดถึงขั้นติดต่อกับอารยธรรมต่างดาวได้จริง ๆ!
กว่าจะรู้ตัว จักรวรรดิกาแล็กซีก็ประกาศคำท้ารบฝ่ายเดียวไปทั่วทั้งดาวฟ้าคบแล้ว
“จักรวรรดิกาแล็กซี อารยธรรมระดับ 7 ดาว ขอประกาศสงครามต่อดาวฟ้าคบ อารยธรรมระดับ 0.7 ดาว ตามกฎหมายสงครามแห่งจักรวาล อารยธรรมระดับสูงไม่อาจใช้กำลังบุกยึดอารยธรรมระดับต่ำโดยตรงได้ จึงใช้ข้อตกลงเดิมพันชีวิตเพื่อจัดการแข่งขันเอาชีวิตรอด”
“นับตั้งแต่ข้อตกลงมีผล มนุษย์บนดาวฟ้าคบที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป แต่ไม่เกิน 55 ปี ยกเว้นผู้ไร้ความสามารถในการทำนิติกรรม จะถูกแปลงเป็นข้อมูลและส่งเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดทั้งหมด เพื่อเผชิญหน้ากับสภาพแวดล้อมและสปีชีส์แห่งห้วงเหวลึก”
“หากสามารถผ่านด่านได้ ดาวฟ้าคบจะเป็นฝ่ายชนะ จักรวรรดิกาแล็กซีจะคืนชีพให้มนุษย์ทุกคนที่เสียชีวิตในเกม และสนับสนุนให้ดาวฟ้าคบยกระดับอารยธรรมขึ้นเป็นระดับ 1 พร้อมสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างดวงดาว”
“หากสุดท้ายไม่มีใครผ่านด่าน จักรวรรดิกาแล็กซีจะเป็นฝ่ายชนะ ดาวฟ้าคบจะกลายเป็นดาวบริวารของจักรวรรดิกาแล็กซี และจักรวรรดิจะมีอำนาจปกครองดาวฟ้าคบอย่างเด็ดขาด”
“ศาลแห่งจักรวาลเข้าร่วมตามคำเชิญ...”
“ศาลแห่งจักรวาลประกาศ: จักรวรรดิกาแล็กซีได้ใช้สิทธิบังคับกับดาวฟ้าคบ ดาวฟ้าคบไม่อาจปฏิเสธข้อตกลงเดิมพันชีวิตได้”
“ศาลแห่งจักรวาลประกาศ: กำลังสุ่มเลือกรูปแบบเกมเอาชีวิตรอด”
“สุ่มเสร็จสิ้น บุคคลที่เกี่ยวข้องบนดาวฟ้าคบจะถูกแปลงเป็นข้อมูลและเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดบนถนนในอีก 10 วินาที!”
“เริ่มนับถอยหลัง!”
“10, 9, 8, 7...”
เซี่ยซานฟู่ใช้เวลาสามวินาทีสงสัยว่าตัวเองมีปัญหาทางจิตหรือเปล่า แล้วใช้เวลาอีกสามวินาทีโทรหาพ่อแม่ อยากให้พาไปโรงพยาบาลตรวจดูสักหน่อย
ยังไม่ทันได้เอ่ยคำว่า “ฮัลโหล” แสงสีฟ้าก็พุ่งเข้ามาตรงหน้าอย่างกะทันหัน สติของเธอดับวูบไปในพริบตา
【ติ๊งต่อง~ สวัสดีค่ะผู้เล่น ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดบนถนน ต่อไปนี้คือข้อควรระวังในการเล่นเกม】
【หนึ่ง เกมจะอัปเดตแผนที่ทุกสามสิบวัน แผนที่ประจำเดือนนี้คือป่าพายุฝน โปรดพยายามมีชีวิตรอด】
【สอง ถนนเป็นพื้นที่ที่ค่อนข้างปลอดภัย นอกถนนมีอันตรายที่ไม่ทราบชนิด โปรดระมัดระวังก่อนเข้าไป】
【สาม ข้างถนนจะมีหีบทรัพยากรปรากฏขึ้น เมื่อเปิดแล้วคุณจะได้รับเสบียง แต่อาจเผชิญกับวิกฤตได้เช่นกัน】
【เปิดใช้งานโหมดฟัง อ่าน และดูแบบไร้อุปสรรคแล้ว ภาษาและตัวอักษรที่สัมผัสจะถูกแปลงเป็นระบบภาษาที่คุณคุ้นเคยโดยอัตโนมัติ โปรดนึกถึงคำว่าแผงเกมเพื่อเข้าสู่บทแนะนำสำหรับผู้เล่นใหม่】
เซี่ยซานฟู่นึกถึงคำว่าแผงเกมตามสัญชาตญาณ จอแสงเสมือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ลูกศรชี้ไปยังส่วนต่าง ๆ บนจอทีละส่วน พร้อมเสียงบรรยายประกอบ—
บนจอมีข้อมูลส่วนตัวของผู้เล่น ฟอรัม ช่องสื่อสาร และกระดานจัดอันดับ
ส่วนข้อมูลส่วนตัวแสดงว่า:
ไอดี: เอช008154088
ชื่อผู้เล่น: เซี่ยซานฟู่
【ข้อมูลข้างต้นเปิดเผยต่อสาธารณะ ทุกคนสามารถดูได้ ส่วนข้อมูลด้านล่างจะถูกเก็บเป็นความลับโดยอัตโนมัติ เว้นแต่อีกฝ่ายจะมีวิธีตรวจสอบพิเศษ คำเตือนนี้จะแสดงเพียงครั้งเดียว】
ค่าพัฒนาร่างกาย: 3/10 (ขยะ อย่างน้อยก็ยังไม่พิการ)
ค่าพัฒนาสมอง: 8/99 (เมื่อเทียบกับศักยภาพของมนุษย์แล้ว ถือว่ายอดเยี่ยมอย่างหวุดหวิด)
คะแนนสงคราม: 0 (เริ่มต้นการเดินทางของคุณได้แล้ว เจ้าหนู)
เลเวลการต่อสู้: เลเวล 0
ระยะทางสะสม: 0
คะแนน: 0 (แปลงระยะทางเป็นคะแนนในอัตรา 1:1 ใช้จ่ายได้ในโซนบริการ)
ฟอรัม ช่องสื่อสาร และกระดานจัดอันดับยังไม่ถึงเงื่อนไขเปิดใช้งาน ส่วนโซนบริการที่ว่าก็ยังไม่มีวี่แวว
เธอตรวจดูค่าพัฒนาทั้งสองอย่างละเอียด ซึ่งหมายถึงค่าพัฒนาร่างกายและค่าพัฒนาสมอง
อย่างเช่น 3/10 เลข 3 หมายถึงศักยภาพที่พัฒนาออกมาแล้ว ส่วน 10 คือศักยภาพสูงสุดของร่างกายมนุษย์
เมื่อมองไปที่แผงเกมอีกครั้ง ลูกศรก็เปลี่ยนเป็นวงล้อสุ่ม: 【โปรดให้ผู้เล่นสุ่มแพ็กเกจยานพาหนะ】
บนวงล้อมีพาหนะหลายชนิด ทั้งจักรยาน รถสามล้อ รถจักรยานไฟฟ้า มอเตอร์ไซค์ รถตู้ รถเก๋ง รถออฟโรด รถยนต์นั่ง และรถบ้าน กระทั่งช่องว่างเปล่าก็มี หมายถึงไม่ได้รับยานพาหนะ
เซี่ยซานฟู่ใจหายวาบ ชีวิตแสนธรรมดาของเธอไม่เคยเก็บเงินได้แม้แต่เหรียญเดียว ไม่เคยถูกรางวัลอะไรสักครั้ง
ไม่ว่าจะอย่างไร สถานการณ์ตรงหน้าก็พิกลนัก ทำตามมันไปก่อนแล้วกัน
เซี่ยซานฟู่กดวงล้อ วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะระเบิดเป็นดอกไม้ไฟดังปุ้ง 【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับจักรยานเสือภูเขาออฟโรดหนึ่งคัน พร้อมชุดปั่นจักรยานธรรมดาหนึ่งชุด】
【แจ้งเตือน: เนื่องจากผู้เล่นถูกบังคับให้เข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอด จึงเปิดใช้งานกลไกช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ 12 ชั่วโมง ในช่วงคุ้มครอง ผู้เล่นจะได้รับการรับประกันความปลอดภัยอย่างเด็ดขาด โปรดรวบรวมเสบียงเพื่อเอาชีวิตรอดและสำรวจวิธีเล่นเกมให้เต็มที่ในช่วงเวลานี้ หลังผ่านไป 12 ชั่วโมง จะเข้าสู่โหมดป่าพายุฝน】
เซี่ยซานฟู่กวาดตามองรอบตัวอย่างรวดเร็ว ที่นี่เป็นถนนสี่เลนสองทิศทาง บนถนนเต็มไปด้วยความโกลาหล ในกองวัชพืชมีรถขึ้นสนิมกับขยะเน่าเปื่อยซ่อนอยู่ เธอเงยหน้ามองไปรอบ ๆ ก็เห็นตึกสูงทรุดโทรมตั้งเรียงราย ดูราวกับเมืองร้าง
เมื่อมองดูตัวเอง ร่างกายยังเหมือนเดิมทุกประการ แต่เสื้อผ้าบนตัวเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดแขนสั้นกับกางเกงขาสั้นสีขาว รองเท้าผ้าใบกลายเป็นรองเท้าฟาง
ข้าง ๆ มีจักรยานเสือภูเขาออฟโรดสีดำจอดอยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะสถานที่และเวลาไม่เหมาะสม เธอคงชมไปแล้วว่าทรงรถดูเพรียวสวยและวัสดุดูแพงสุด ๆ
ข้างรถมีกล่องของขวัญอยู่ใบหนึ่ง เธอแกะริบบิ้นออก ก็เข้าใจทันทีว่านี่คือชุดปั่นจักรยานที่แถมมา
เธอสวมหมวกกันน็อก ถุงมือครึ่งนิ้ว และสนับเข่า จากนั้นหยิบกระเป๋าปั่นจักรยานข้างในขึ้นมา ใส่แว่นกันลมกับที่สูบลมลงไป สะพายขึ้นหลัง แล้วจูงจักรยานยืนลังเลอยู่กับที่
“ใจเย็น ๆ มองหาปัญหา แล้วแก้ปัญหา”
อาจเป็นเพราะสอบมามาก พอเข้าสู่สภาวะเหมือนอยู่ในห้องสอบ เซี่ยซานฟู่ก็ประหลาดใจที่สามารถสลัดความกังวลกับความกลัวทิ้งไปได้หมด ในหัวเหลือเพียงประเด็นสำคัญที่กลั่นออกมาแล้ว
12 ชั่วโมง ช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ รับประกันความปลอดภัยอย่างเด็ดขาด เสบียง วิธีเล่นเกม พายุฝน
จักรยานคันนี้ทนพายุฝนไม่ได้แน่ เธอต้องหาที่กำบัง อาหาร น้ำ เชื้อเพลิง และอาวุธให้เพียงพอภายใน 12 ชั่วโมง
คะแนนใช้เป็นเงินได้ก็จริง แต่ใน 12 ชั่วโมงจะปั่นไปได้ไกลแค่ไหน ปกติเธอปั่นจักรยานแค่ชั่วโมงเดียวก็อยากนอนพักครึ่งวันแล้ว ยิ่งตอนนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเอาคะแนนไปซื้อของที่ไหน
เวลาที่แสดงบนแผงเกมตอนนี้อยู่ราวเที่ยงวัน ตัวนับถอยหลังช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่แสดง 11:56:34
ที่นี่เป็นเมืองร้าง ในกองข้าวของที่ถูกทิ้งไว้น่าจะยังมีของที่ใช้ชั่วคราวได้อยู่บ้าง
จากประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน ตอนนี้เธอน่าจะอยู่บนถนนสายหลักในเมือง สองข้างทางมีร้านค้าอยู่ไม่น้อย
เซี่ยซานฟู่เล็งไปยังศูนย์การค้าขนาดใหญ่ทางขวามือด้านหน้า แล้วขึ้นจักรยานออกเดินทางทันที
พอออกแรงปั่น เธอก็สัมผัสได้ถึงข้อดีของจักรยานเสือภูเขาออฟโรด ต่อให้สภาพถนนไม่ดี ก็ไม่เป็นอุปสรรค
ความรู้สึกเบาสบายและรวดเร็วราวกับเป็นอิสระเหมือนสายลม ทำให้อารมณ์ของเธอดีขึ้นมาชั่วขณะ
ไม่นานก็ถึงศูนย์การค้า เธอซ่อนจักรยานไว้ในร้านเสื้อผ้าทรุดโทรมแห่งหนึ่ง
ในร้านเต็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจาย ดูเหมือนเคยถูกปล้นมาแล้วครั้งหนึ่ง ราวแขวนเสื้อผ้าล้มระเนระนาด เสื้อผ้าส่วนใหญ่หายไปหมด เหลือเพียงไม่กี่ชิ้นที่ฝุ่นบนพื้นจับแน่นจนเหมือนเชื่อมติดกัน สะบัดก็ไม่หลุด
เซี่ยซานฟู่ถอดท่อเหล็กจากฐานราวแขวนเส้นหนึ่ง เดินไปค้นที่เคาน์เตอร์หน้าร้าน แต่เจอเพียงธนบัตรไม่กี่ใบที่ไม่รู้จัก เธอเก็บใส่กระเป๋าไปก่อน บางทีอาจใช้เป็นเชื้อไฟได้
เธอพิงผนัง ค่อย ๆ แง้มประตูบานหนึ่งอย่างระมัดระวัง ใจคอไม่ค่อยดีนัก
อาศัยแสงที่ส่องเข้าไป เธอมองเห็นว่าด้านในเป็นโกดังเล็ก ๆ ของมีไม่มาก ถูกกวาดเกลี้ยงจริง ๆ
อารมณ์ของเซี่ยซานฟู่หนักอึ้งลงเล็กน้อย ลางสังหรณ์บอกว่าไม่ดีเอาเสียเลย เธอรีบค้นร้านค้าอีกสองสามร้านที่อยู่ข้าง ๆ
เป็นอย่างที่คิด ไม่ว่าจะเป็นร้านของกินเล่น ร้านขนม หรือภัตตาคาร ก็หาเสื้อผ้ากับอาหารไม่เจอ แม้แต่มีด เครื่องปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับโลหะหรือวัสดุอื่น ๆ ก็หายเกลี้ยง
เมืองนี้ดูราวกับเคยเผชิญภัยพิบัติครั้งใหญ่เป็นประวัติการณ์ จนเสบียงทุกอย่างถูกกวาดไปจนหมด
เธอเดินเข้าไปด้านในศูนย์การค้า หวังว่าจะยังมีของหลงเหลืออยู่บ้าง
ในศูนย์การค้าที่มืดสลัว ตู้จัดแสดงระเกะระกะและว่างเปล่า ฝุ่นบนพื้นหนาเตอะ ทุกย่างก้าวทิ้งรอยเท้าไว้หนึ่งรอย...
เดี๋ยวก่อน รอยเท้า!
เซี่ยซานฟู่จ้องรอยเท้าระเกะระกะบนพื้น ความหวาดกลัวมหาศาลพลันเอ่อท้น ขนลุกชันไปทั้งตัว บนรอยเท้าไม่มีฝุ่น แสดงว่ามีคนเคลื่อนไหวอยู่ที่นี่เมื่อไม่นานมานี้!
เป็นผู้เล่นหรือเอ็นพีซี?
เกมห่วย ๆ นี่มีเอ็นพีซีด้วยหรือไง
เซี่ยซานฟู่กัดโคนนิ้วหัวแม่มือแล้วสูดหายใจลึก รีบแยกแยะทิศทางที่รอยเท้ามุ่งไป แต่รอยเท้ามีจำนวนมากเกินไป กระจายเต็มพื้น พอจะแยกออกได้ลาง ๆ ว่ามุ่งไปทางเดียวกัน
แต่ที่นี่เงียบสงัดราวกับเมืองร้าง หากมีคนอยู่มากขนาดนั้น ทำไมถึงไม่มีเสียงเลยสักนิด
เซี่ยซานฟู่เดินเลียบกำแพงตามรอยเท้าไป แล้วก็เห็นว่ารอยเท้าส่วนใหญ่ทอดไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นใต้ดินหนึ่ง ปากทางมืดมิดอ้ากว้าง ด้านในเป็นบริเวณที่แสงส่องไม่ถึง
เธอค่อย ๆ ถอยออกมา ความคิดต่อสู้กันอยู่หลายรอบ ก่อนจะกำท่อเหล็กในมือแน่นขึ้น ไว้ระวังตัวไว้ก่อนดีกว่า