เซี่ยซานฟู่ซ่อนจักรยานไว้ในบ้านข้าง ๆ ซดน้ำครึ่งขวดสุดท้ายจนหมดเกลี้ยง แล้วเดินไปยังถ้ำ
ตอนนี้เหลือเวลานับถอยหลัง 6 ชั่วโมง 40 นาที 03 วินาที การขึ้นเขาใช้เวลาไปไม่น้อย
ลำแสงจากไฟฉายส่องตรงเข้าไป เหล่าไนท์ฟีนด์ที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดทำให้เธอสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าเต็มปอด
ที่นี่กลายเป็นฐานที่มั่นของไนท์ฟีนด์ไปแล้วจริง ๆ
เพื่อสำรวจให้ทั่ว เธอรีบแทรกตัวเข้าไปในฝูงไนท์ฟีนด์แล้ววิ่งสุดชีวิต ยิ่งวิ่งก็ยิ่งตกใจ ถนนกว้างสี่เลนเต็มไปด้วยไนท์ฟีนด์ทั้งนั้น!
เธอวิ่งต่อเนื่องอยู่นานเจ็ดถึงแปดนาที เป็นระยะทางราวหนึ่งพันกว่าเมตร ก่อนจะเห็นพื้นที่วงแหวนขนาดมหึมาอยู่ตรงหน้า
พื้นที่นั้นมีรูปร่างเป็นทรงกระบอก พูดง่าย ๆ ก็คือภูเขาถูกขุดคว้านจนกลวงทั้งลูก
เธอเกาะราวก้มมองขึ้นและลง ด้านบนมีสิบเจ็ดสิบแปดชั้น จมหายไปในความมืด
มองลงไปข้างล่างมืดสนิท ถึงกับส่องแสงไปไม่ถึงก้นบึ้ง!
และสิ่งที่มีมากมายจนมองไม่ทั่วถึงเหมือนกับใต้ดินอันมืดมิด ก็คือไนท์ฟีนด์!
มีทั้งชุดทหารและเสื้อผ้าธรรมดาปะปนกัน
เผาไม่หมด เผายังไงก็ไม่หมด แค่ที่มองเห็นด้วยตาก็มีหลายร้อยตัวแล้ว ยังไม่นับพวกที่ซ่อนอยู่ในห้องต่าง ๆ
เชื้อเพลิงในมือเธอจะเผาได้สักเท่าไหร่กัน?
ฐานแห่งนี้ไม่มีแผนผังบ้างเลยหรือไง จะได้ให้เธอหาคลังเชื้อเพลิงหรือคลังวัตถุระเบิด แต่ความเป็นไปได้สูงสุดคือในคลังไม่มีอะไรเหลือแล้ว เหมือนกับด้านนอกนั่นแหละ
ถ้าไนท์ฟีนด์ระดับสูงมีสติปัญญาของตัวเอง พวกมันย่อมกำจัดสิ่งอันตรายทิ้งแน่นอน
เซี่ยซานฟู่เก็บไฟฉาย แล้วสวมแว่นมองข้ามความมืดเพื่อปลดปล่อยมือทั้งสองข้าง
ทันทีที่สวม เธอก็พบกับเรื่องน่าประหลาดใจ
แว่นมองกลางคืนระดับบรอนซ์: เมื่อสวมใส่ สามารถมองเห็นสภาพโดยรอบในระยะหนึ่งร้อยเมตรได้อย่างไม่มีสิ่งกีดขวางในที่มืด ใช้ได้เพียงสามครั้ง ครั้งละหนึ่งชั่วโมง
คำว่าไม่มีสิ่งกีดขวางที่ว่านั่น ที่แท้ก็คือมองทะลุสิ่งของได้!
แว่นมองกลางคืนทำให้เซี่ยซานฟู่เห็นขนาดอันใหญ่โตของฐานแห่งนี้ได้อย่างชัดเจน ชั้นบนส่วนใหญ่เป็นหอพักและสำนักงาน ส่วนชั้นบนสุดไม่กี่ชั้นเป็นพื้นที่จอดเครื่องบินรบ