เซี่ยซานฟู่บิดเปิดประตูห้องนอนฝั่งตะวันออก ค่อย ๆ ขยับไปที่หน้าต่างแล้วรูดม่านออก ห้องนอนใหญ่เก่าแก่แต่หรูหราอลังการแทบทำเธอตาพร่า พวกคนรวยนี่มันช่างน่าหมั่นไส้จริง ๆ
แต่ทันใดนั้น “คน” บนเตียงก็ทำลายอารมณ์ของเธอจนย่อยยับ
ไนท์ฟีนด์ดูคล้ายคน แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่คน พวกมันผอมแห้ง ซีดขาว และเน่าเปื่อย!
แต่สิ่งที่อยู่บนเตียงนั่น...ครึ่งตัวถูกผ้าห่มคลุมไว้ นอกจากผิวจะขาวไปหน่อยแล้ว ก็เหมือนคนมีชีวิตทุกประการ!
มันถึงกับสวมเสื้อเชิ้ตสะอาดสะอ้านด้วย!
ถ้าไม่ใช่เพราะเล็บมือของมันแหลมยาวและดำสนิท ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าอกของมันไม่ขยับขึ้นลง...
จู่ ๆ เซี่ยซานฟู่ก็นึกขึ้นได้ว่าไนท์ฟีนด์ชอบซ่อนตัวในที่มืดและกลัวไฟ ดังนั้นจึงมีโอกาสไม่น้อยที่พวกมันจะกลัวแสงด้วย
ถ้ามีคนหลบอยู่ที่นี่จริง ๆ ก็คงต้องรูดม่านเปิดไว้ทั้งหมดแน่นอน
พูดอีกอย่างก็คือ ใครเป็นคนรูดม่านปิดกัน?
คำตอบคือความฉลาด
ไนท์ฟีนด์อาจมีสติปัญญา พวกมันรู้จักรูดม่านปิด!
เมืองนี้เป็นถ้ำปีศาจที่อยู่ต่อไปนาน ๆ ไม่ได้!
ความหวาดกลัวที่ลึกล้ำยิ่งกว่าผุดขึ้นในใจเซี่ยซานฟู่ สามคำวนเวียนอยู่ในหัวเธอ — ค่าเกลียดชัง
หลังช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่สิ้นสุดลง เธออาจถูกตามล่าจริง ๆ ก็ได้
บ้าจริง ตายทั้งทีก็ต้องลากใครสักคนไปตายด้วย!
เซี่ยซานฟู่มองซ้ายมองขวา แล้วรู้สึกว่าห้องรับแขกพื้นหินอ่อนกว้างราวร้อยตารางเมตร ตกแต่งเรียบง่ายด้วยโทนสีเย็น เหมาะจะใช้ทำพิธีเผาศพเป็นที่สุด
เธอเก็บกวาดห้องรับแขกให้โล่ง ดึงม่านออก ย้ายข้าวของที่ทำจากไม้ไปให้พ้น เปิดประตูหน้าต่าง แล้วกองซากไนท์ฟีนด์ทั้งหมดรวมกัน โดยเฉพาะตัวที่ลากลงมาจากเตียงต้องวางไว้ข้างหน้าสุด จากนั้นก็ราดน้ำมันเชื้อเพลิงจนชุ่มแล้วจุดไฟ
จุดไฟเสร็จ เซี่ยซานฟู่ก็ถอยขึ้นไปบนดาดฟ้าโดยไม่หันกลับมามอง แล้วหาอะไรปิดช่องบันไดเอาไว้
เธอหิวจนแทบไม่ไหวแล้ว บนดาดฟ้ามีฟักทองสุกสีเหลืองทองลูกใหญ่เท่าอ่างล้างหน้า ยังไม่ต้องสนว่ามีพิษหรือเปล่า ก่อกองไฟ วางแผ่นเหล็ก แล้วเอามาย่างสักลูกก่อน
เธอใช้มีดโค้งหั่นฟักทองเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้ววางเรียงบนแผ่นเหล็ก แบบนี้จะสุกเร็วขึ้น
ยี่สิบนาทีต่อมา ฟักทองก็นุ่มเกือบหมดแล้ว
เซี่ยซานฟู่ลองชิมอย่างระมัดระวังหนึ่งคำแล้ววางลง เธอต้องรอครึ่งชั่วโมงเพื่อให้แน่ใจว่าร่างกายไม่มีปัญหา ค่อยกินต่อ
เสียงแจ้งเตือนจากระบบทางนี้ก็ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว—
【ยินดีด้วย ผู้เล่นกำจัดไนท์ฟีนด์ระดับ 0 หนึ่งตัว คะแนนสงคราม +10】
【ยินดีด้วย ผู้เล่นกำจัดไนท์ฟีนด์ระดับ 1 หนึ่งตัว คะแนนสงคราม +100 ได้รับกล่องสมบัติธรรมดาหนึ่งใบ】
【ยินดีด้วย ผู้เล่นกำจัดไนท์ฟีนด์ระดับ 2 หนึ่งตัว คะแนนสงคราม +200】
......
【ยินดีด้วย คะแนนสงครามของผู้เล่นถึง 2000 เลื่อนขั้นเป็นระดับ 2 ได้รับกาชประจำขั้น】
【แจ้งเตือนด้วยความปรารถนาดี ค่าเกลียดชังจากไนท์ฟีนด์ +2510 บรรลุสถานะ “เกลียดแท้แต่กล่าวไม่ออก” ตราบใดที่คุณอยู่ในรัศมีห้าสิบเมตรจากไนท์ฟีนด์ พวกมันจะตรวจพบและตามหาคุณเจอ】
......
เซี่ยซานฟู่รอต่ออีกสิบนาที แต่เสียงแจ้งเตือนก็ไม่ดังขึ้นอีกเลย
หางตาเธอกระตุก ลมหายใจพลันติดขัด ไม่ถูกสิ!
ไนท์ฟีนด์ระดับ 0 สามสิบเจ็ดตัว ระดับ 1 สี่ตัว ระดับ 2 หนึ่งตัว รวมแล้วก็แค่สี่สิบสองตัว!
แต่จริง ๆ ต้องมีสี่สิบสามตัวนี่นา!
เซี่ยซานฟู่นึกถึงตัวที่อยู่บนเตียงขึ้นมาทันที หรือว่าเธอฆ่าคนเป็น ๆ ไปแล้วจริง ๆ!
เป็นไปไม่ได้
เซี่ยซานฟู่เปิดหน้าต่างเกม รอบนี้เธอบุกทำลายรังไนท์ฟีนด์ เลื่อนขั้นขึ้นเป็นระดับ 2
เธอเปิดกาชประจำขั้น เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องกัน
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับแต้มสถานะฟรี +1 ถุงลับนรี +1 กล่องสุ่มสกิล +1】
เซี่ยซานฟู่เพิ่มแต้มสถานะฟรีเข้าไปในค่าพัฒนาร่างกาย
ไอดี: เอช008154088
ชื่อผู้เล่น: เซี่ยซานฟู่
ฉายา: นักสังหารไนท์ฟีนด์
ค่าพัฒนาร่างกาย: 5/10 (สมรรถภาพร่างกายสูงสุดของมนุษย์ดาวฟ้าคบ ยินดีด้วย คุณไปถึงจุดสูงสุดของสมรรถภาพร่างกายมนุษย์อารยธรรมระดับ 0.7 แล้ว~)
แค่ 5 แต้มก็เป็นจุดสูงสุดของสมรรถภาพร่างกายมนุษย์ดาวฟ้าคบแล้วเหรอ จุดสูงสุดนี่ต่ำเกินไปหน่อยไหม!
ตอนเพิ่มแต้มสถานะครั้งแรก ผลลัพธ์ยังไม่ค่อยชัดเจนนัก จนกระทั่งเธอปีนขึ้นไปถึงชั้นยี่สิบหก ถึงได้รู้ว่าพละกำลังของตัวเองดีขึ้นไม่น้อย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน แค่ปีนขึ้นไปเก้าชั้นเธอก็หมดแรงล้มแผ่อยู่บนพื้นแล้ว
แต่ความเปลี่ยนแปลงครั้งนั้นเน้นไปที่ความอึดเป็นหลัก พอเพิ่มจนถึง 5 แต้ม คราวนี้เห็นได้ชัดว่าทั้งกำลังและพลังระเบิดเพิ่มขึ้น
เธอรู้สึกทันทีว่าเป้บนหลังกับถังเก็บน้ำมันเบาราวกับไม่มีน้ำหนัก แค่เหวี่ยงหมัดออกไปก็ทั้งเร็วและหนักแน่น ออกแรงสองมือแล้วยกโต๊ะไม้เนื้อแข็งข้าง ๆ ขึ้นมาได้!
อย่างน้อยก็หนักตั้งห้าร้อยจิน!
เซี่ยซานฟู่รู้สึกใจสงบลงเล็กน้อย เธอใช้ผ้าผืนหนึ่งปิดจมูกกับปากไว้ กำปืนพ่นไฟแน่น เปิดประตูลงไป คลื่นความร้อนกับกลิ่นเหม็นสุดพรรณนาพุ่งใส่จนเธอแทบหงายหลัง จึงกลับขึ้นดาดฟ้า แล้วอ้อมลงไปกำจัดไนท์ฟีนด์อีกหลายตัวที่ชั้นล่างลงไปสองชั้น เสียเวลาไปพักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาที่ห้องประธานาธิบดีอีกครั้ง
เพดานห้องรับแขกมีแต่รอยควันไฟ กลางห้องมีกองซากศพไหม้เกรียมเกาะติดกันเป็นก้อน ไฟยังดับไม่สนิทนัก ยังคงมีแสงเพลิงวูบไหวให้เห็นราง ๆ
ขาของเธอสั่นจนหยุดไม่ได้ ตรงหน้ากองซากศพไหม้เกรียม มีชายคนหนึ่งคุกเข่าข้างเดียว เศษเสื้อผ้าที่กำลังลุกไหม้ห้อยอยู่บนตัว ผิวหนังดูเหมือนจะไหม้เกรียมเล็กน้อย
แค่เล็กน้อยเท่านั้น
ดูเหมือนไฟจะทำอะไรมันไม่ได้เลย!
ทนไฟได้สูงขนาดนี้เชียวหรือ?
เจ้าสิ่งนี้วิวัฒนาการมายังไงกัน
หรือว่ามันยังมีพลังเวทมนตร์ด้วย?
เขี้ยวของมันโผล่พ้นปาก ดวงตาสีแดงราวแก้วเคลือบจ้องตรงมาที่เซี่ยซานฟู่!
ชั่วขณะหนึ่ง เซี่ยซานฟู่ตกอยู่ในผลกระทบหุ่นเขย่าขนุน ความหวาดกลัวต่อสิ่งมีชีวิตที่ดูคล้ายมนุษย์พุ่งตรงเข้าสู่สมอง
“หึ เผาฉันไม่ตายหรอก”
เสียงแหบพร่ากระแทกใส่เซี่ยซานฟู่ราวกับสายฟ้าฟาด
“บ้าจริง บ้าจริง บ้าจริง มันพูดได้!” เซี่ยซานฟู่แทบคลุ้มคลั่ง เธอดึงท่อเหล็กยาวหนึ่งเมตรที่สอดไว้ระหว่างอกกับเป้ออกมา แล้วฟาดใส่มันอย่างบ้าคลั่ง
“อ๊ากกกก เลิกพูดสักทีได้ไหม ฉันกลัว!”
“ฉันกลัวนะ เข้าใจไหม!”
“สัตว์ประหลาดบ้านไหนเขาพูดกันบ้าง!”
“อ๊ากกกก!”
สัตว์ประหลาดอ้าปาก แปะ! คางของมันถูกฟาดกระเด็น
ของเหลวสีแดงคล้ำกับเศษชิ้นส่วนกระเด็นกระจาย เปื้อนทั้งเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้ ผนัง พื้น และเพดาน
【ยินดีด้วย ผู้เล่นกำจัดไนท์ฟีนด์ระดับ 5 หนึ่งตัว คะแนนสงคราม +500 ได้รับกล่องสมบัติบรอนซ์หนึ่งใบ】
【ยินดีด้วย คะแนนสงครามของผู้เล่นถึง 3000 เลื่อนขั้นเป็นระดับ 3 ได้รับกาชประจำขั้น】
เซี่ยซานฟู่มองกองเนื้อเละ ๆ แล้วจู่ ๆ ก็เข้าสู่โหมดเซียน
เหนื่อยเหลือเกิน มือก็เจ็บ เจ้าหมอนี่กระดูกแข็งจริง ๆ
เธอเพิ่มแต้มสถานะฟรีเข้าไปในค่าพัฒนาร่างกาย ราวกับมีพลังงานสายหนึ่งผุดขึ้นมาในร่าง แขนขาและกระดูกทั่วร่างแข็งแรงขึ้น เธอสะบัดท่อเหล็กที่งอแล้ว ก่อนโยนมันทิ้งไว้ข้าง ๆ จากนั้นชักมีดโค้งที่ได้จากกล่องสมบัติก่อนหน้านี้ออกมา แล้วเดินเข้าไปใกล้กล่องสมบัติ
แปะ สลักเปิดออก เธอยกฝาขึ้น ข้างในมีของอยู่ชิ้นหนึ่ง
แว่นมองกลางคืนระดับบรอนซ์: เมื่อสวมใส่ จะสามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมในระยะหนึ่งร้อยเมตรได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวางในที่มืด ใช้ได้เพียงสามครั้ง ครั้งละหนึ่งชั่วโมง
มองในแง่ดี อย่างน้อยเธอก็มีเวลาออกไปทำกิจกรรมตอนกลางคืนเพิ่มขึ้นอีกสามชั่วโมง
ในกองซากศพยังมีกล่องสมบัติธรรมดาอีกห้าใบ เธอเกี่ยวมันออกมาแล้วเปิดทั้งหมด
ไฟฉายแรงสูง +1
ชุดเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวสำหรับฤดูใบไม้ร่วง +1
หน้ากากป้องกันก๊าซพิษ +1
หินจุดไฟ +1
ของที่เปิดได้จากกล่องสมบัติธรรมดาล้วนเป็นของทั่ว ๆ ไป แต่สำหรับเธอในตอนนี้ถือว่าล้ำค่ามาก
กล่องสมบัติใบสุดท้ายมีแหวนอัญมณีที่ดูไม่มีประโยชน์อะไรเปิดออกมา
เซี่ยซานฟู่มองแหวนหยกสีเขียวในมืออย่างสับสนกับชีวิต ของในกล่องสมบัติพวกนี้จะถูกสร้างขึ้นมาใหม่จากสิ่งของหรือสกิลที่ไนท์ฟีนด์ตัวนั้นมีอยู่หรือเปล่านะ?
เธอพึมพำพลางเปลี่ยนไปสวมเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาว สวมหมวกกันน็อก สนับเข่า และถุงมือครึ่งนิ้วอีกครั้ง สวมแหวนหยกสีเขียว แล้วหนีบแว่นมองข้ามความมืดเลนส์สีแดงเลือดไว้ที่คอเสื้อ
เสื้อผ้าชุดนี้เป็นสไตล์ชุดช่าง จุดเด่นคือมีกระเป๋าเยอะ เธอสวมหน้ากากป้องกันก๊าซพิษซึ่งจำเป็นต้องใช้ แล้วใส่ไฟฉายแรงสูง หินจุดไฟ มีดโค้งที่มีฝัก และไฟแช็กน้ำมันก๊าดที่เก็บมาได้ก่อนหน้านี้ลงในกระเป๋า
ในเป้สำหรับปั่นจักรยานที่สะพายอยู่มีที่สูบลม แว่นกันลม กรรไกรขึ้นสนิม และมีดลอกกระดูก รวมถึงแอปเปิลอีกสี่ลูก
ตอนนี้เธอมีแรงเหลือเฟือ แบกเป้เพิ่มอีกใบก็ไม่เป็นไร เธอจึงเลือกค้นของในห้องเก็บของของห้องประธานาธิบดี แล้วเจอเสบียงบางส่วนที่ยังเก็บรักษาได้ค่อนข้างดี เธอย้ายเสื้อผ้ากับผ้าห่มที่ยังใช้ได้ไปตากบนดาดฟ้า
ที่สำคัญที่สุดคือที่นี่ยังมีเต็นท์กับถุงนอนที่ยังไม่ได้แกะห่อ!
ถ้าไม่นับกลิ่นอับรา ก็พอใช้ได้อยู่