ตอนแรกที่วางท่อส่งน้ำจากไม้ไผ่ หยางเฉิงสั่งให้ขุดลำธารเล็ก ๆ ที่แห้งขอดให้ลึกขึ้น แล้วปูไม้ไผ่ลงไป
แต่ไม่ได้มีแค่นั้น หยางเฉิงยังสั่งให้นักรบตราเผ่าขุดร่องน้ำเพิ่มอีก 2 สาย ห่างจากลำธารเล็ก ๆ ไป 50 เมตร
ร่องน้ำสายหนึ่งกว้าง 3 เมตร อยู่ทางต้นน้ำ ส่วนอีกสายกว้างไม่ถึงครึ่งเมตร เชื่อมต่อกับช่วงปลายน้ำ
ตรงกลางระหว่างร่องน้ำทั้งสองมีบ่อน้ำเล็ก ๆ ลึก 3 เมตร กว้างกว่า 20 ตารางเมตร
ตอนนี้ที่นี่เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้แล้ว!
เมื่อหยางเฉิงพาเหยียนหูกับคนอื่น ๆ มาถึง สิ่งที่เห็นคือบ่อน้ำเล็ก ๆ ซึ่งเต็มไปด้วยน้ำ น้ำในบ่อปั่นป่วนไม่หยุด ราวกับกำลังเดือดพล่าน
“นี่... นี่มัน...”
เหยียนหูกับพวกพ้องเบิกตากว้าง ต่างประหลาดใจว่าทำไมเมื่อ 2 วันก่อนที่นี่ยังเป็นแค่หลุมดินธรรมดา ๆ แต่พอผ่านไป 2 วันกลับเปลี่ยนโฉมไปอย่างกะทันหัน!
“เดี๋ยวก่อน...”
สายตาของเหยียนหูดีเยี่ยม เขาก้มมองเข้าไปในบ่อเล็ก ๆ แล้วเห็นหนวดยาว ๆ หลายเส้น
“ท่านวู ระวัง! อย่าเดินเข้าไปอีก ในบ่อมีสัตว์ลำธารหนวดคู่!”
เหยียนหูรีบขวางหยางเฉิงไว้ด้านหลัง
นักรบตราเผ่าคนอื่น ๆ ก็รีบกรูกันเข้ามา ยืนเรียงแถวเป็นกำแพงมนุษย์สูงตระหง่านอยู่ตรงหน้าหยางเฉิง
“เอ๊ะ ทุกคนไม่ต้องตกใจ นี่แหละอาหารที่ข้าบอกพวกเจ้า” หยางเฉิงยิ้ม