วิชาจำลองกลิ่นอายเป็นวิชาหมอผีชนิดหนึ่ง ใช้กับตนเองหรือนักรบตราเผ่าก็ได้ โดยจำลองกลิ่นอายของตนเองหรือผู้อื่นให้กลายเป็นกลิ่นอายของคนอีกคน
ในบรรดาวิชาหมอผีทั้งสี่ของเผ่าเถา วิชานี้นับว่าล้ำค่าที่สุด
ตอนนี้หวาเซวียนกำลังใช้วิชาจำลองกลิ่นอาย เปลี่ยนกลิ่นอายของตนให้เหมือนกับนักรบตราเผ่าขั้นเก้าคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะนางไม่อยากจำลองกลิ่นอายของชิวเย่ หรือกลิ่นอายของนักรบตราเผ่าขั้นเจ็ดหรือขั้นแปด
อย่างไรเสีย ในดินแดนรกร้าง นักรบตราเผ่าระดับสูงย่อมมีอำนาจข่มขวัญสัตว์ร้ายมากกว่า เพียงแต่พลังวูของหวาเซวียนมีไม่พอ นางจึงจำลองได้แค่กลิ่นอายของนักรบตราเผ่าขั้นเก้า
ด้วยเหตุนี้ คราวนี้กองเดินทางของเผ่าเถาที่จะไปเข้าร่วมพิธีแลกเปลี่ยนจึงเพิ่มนักรบตราเผ่าขั้นเก้าเข้ามาเป็นพิเศษ เพื่อให้หวาเซวียนใช้เป็นต้นแบบในการจำลอง
หวาเซวียนส่ายหน้า “ข้าเชื่อว่าหมอผีของเผ่านกกระจอกครามต้องไปแน่”
เมื่อเห็นชิวเย่ทำหน้างุนงง หวาเซวียนก็อธิบายต่อ “จากที่เจ้าบอก หมอผีของเผ่านกกระจอกครามมีพลังวูแข็งแกร่งมาก แถมยังเชี่ยวชาญวิชาหมอผีหลายแขนง แล้วยังหลอกเอาวิชาลูกไฟกับวิชาก้าวพริบตาของเผ่าเราไปได้อีก เท่านี้ก็มีพื้นฐานความสามารถแล้ว
“อีกอย่าง ตั้งแต่เขาไปอยู่เผ่านกกระจอกคราม ก็จัดการเผ่าได้ดีทีเดียว ทั้งแห ทั้งหม้อดินเผา ดูก็รู้ว่าเป็นคนอยู่ไม่สุข เพราะฉะนั้นพิธีแลกเปลี่ยนคราวนี้เขาต้องไปแน่!”