นักรบตราเผ่าขั้นหก!
ทันทีที่ชิวเย่เข้ามาใกล้ ฉางกั่วก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของนางและตัดสินระดับพลังออกได้ในพริบตา!
“ข้าชื่อฉางกั่ว เป็นคนของเผ่านกกระจอกคราม”
ฉางกั่วกลืนน้ำลาย เมื่อเผชิญกับท่าทีดุดันของชิวเย่ เขาก็ฝืนเอ่ยออกมา
“เผ่านกกระจอกครามหรือ?”
ใบหน้าเย็นชาของชิวเย่ที่เป็นเช่นนั้นมาหลายวันปรากฏรอยผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย นางแอบยินดีอยู่ในใจ
ด้านหลังชิวเย่ ชิวเฉ่าได้ยินคำตอบของฉางกั่วก็ร้องขึ้นอย่างตื่นเต้น “พี่หญิง ในที่สุดเราก็เจอคนของเผ่านกกระจอกครามแล้ว!”
“ใช่สิ นี่ก็พระอาทิตย์ตกดินครั้งที่หกแล้ว ในที่สุดก็เจอเสียที!”
“เฮ้อ ถ้ายังหาไม่เจออีกก็คงต้องกลับแล้ว หากหัวหน้าชิวไม่อยู่ หน่วยล่าสัตว์ก็ขาดคน ข้าเป็นห่วงจริง ๆ ว่าคนในเผ่าจะอดอยากกัน!”
อีกสามคนที่ออกเดินทางมากับพี่น้องชิวเพื่อตามหานักรบตราเผ่าของเผ่านกกระจอกครามต่างก็ดีใจโล่งอกจนโห่ร้องขึ้นมา
“คนพวกนี้มาหาเผ่านกกระจอกครามของเราหรือ?”
“เป็นคนจากเผ่าไหนกัน? ทำไมถึงมาหาเผ่านกกระจอกคราม?”
“พวกเขาคิดจะทำอะไรกัน?”
เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องของนักรบตราเผ่าจากเผ่าอื่นตรงหน้า ฉางกั่วก็เต็มไปด้วยความสงสัยและระแวดระวังขึ้นมาทันที!
เวลานั้นชิวเย่กล่าวขึ้นอีกครั้ง “พวกเรามาจากเผ่าเถา ที่นี่มีเจ้าเป็นคนของเผ่านกกระจอกครามแค่คนเดียวหรือ? ยังมีคนอื่นอีกไหม?”
เผ่าเถาหรือ?
ฉางกั่วโล่งใจขึ้นเล็กน้อย เขารู้จักเผ่าเถา