น้ำหยินหยางเป็นของที่ใช้บ่อยที่สุดในวงการพรหมนศาสตร์
ใช้ชำระสิ่งสกปรกได้ และดื่มเป็นประจำก็ช่วยขับไล่กลิ่นอายอันมลทินออกจากตัว
ห้าทิศห้าธาตุ ต้องตักน้ำตามเวลาที่กำหนด
แต่ลู่จือจือไม่ได้ทำตามพิธีเคร่งครัดขนาดนั้น เพราะแค่อยากให้มีไว้ใช้วันนี้
เพียงแค่ต้มน้ำครึ่งหนึ่งผสมกับน้ำดิบอีกครึ่งหนึ่ง
น้ำดิบที่ว่านั้นก็เป็นแค่น้ำแร่
คนปกติได้กลิ่นก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
เว้นแต่!
ผู้หญิงคนนั้นถูกสิ่งอัปมงคลเข้าสิง!
ลู่จือจือจึงเพ่งมองผู้หญิงคนนั้นอย่างตั้งใจ
นางถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อผ้าไหมแท้ด้านใน
ขณะเช็ดน้ำ จี้หยกที่หน้าอกปรากฏให้เห็นวับๆ แวมๆ
ที่แท้กลับเป็นหยกเลือดดำ
ลู่จือจือรู้สึกมาตลอดว่าผู้หญิงคนนี้ดูคุ้นตา พอเห็นจี้หยกก้อนนี้ก็จำได้ขึ้นมา
นี่คือผู้หญิงที่เคยขวางหน้าตอนจะเปิดโลงศพท่านผู้เฒ่ากู้ในวันฝังศพไงล่ะ
แม่เลี้ยงของกู้เหยียนโจว
‘ผัวะ’
เสียงดังชัดเจนดึงสติลู่จือจือกลับมา
เห็นเหรินเฉิงยกมือทั้งสองข้างฟาดหน้าเฝิงอวี้หลิงอย่างแรงสองที
“ผมยาวปัญญาสั้น! คิดว่าใครก็เหมือนเธอหรือไง ทั้งวันนอกจากกินก็นอน!”
“คุณสวี่มีความสามารถ เป็นหญิงแกร่ง ต่อให้เสื้อผ้าหนึ่งแสนก็ไม่แปลก ต่อให้สองล้านก็สมฐานะ!”
ด่าเฝิงอวี้หลิงจบ เหรินเฉิงก็ทำหน้ายิ้มประจบ
“คุณสวี่ครับ ผมตาถั่วดำมองเทพบกพร่อง ไปชนท่านเข้า ขออย่าถือสาคนต่ำต้อยเลยครับ”
“ผมรู้ว่าที่คุณพูดเรื่องยกเลิกสัญญาเป็นแค่คำพูดประชด เพราะเราเคยร่วมงานกันมาหลายครั้งแล้ว”