เช้าตรู่วันที่สาม ซูเจาออกจากจวน
ชิงเหอจะติดตามไปด้วย แต่นางไม่อนุญาต เพียงพาหลานชายของพ่อบ้านชราไปกับรถม้า
รถม้าแล่นไปตามถนนสายนอกประตูฉงเหวิน
นอกประตูฉงเหวินมีร้านหนังสือสามแห่งคัดสำเนาราชกิจจานุเบกษา
เดิมทีราชกิจจานุเบกษาของราชสำนักมีไว้แจกจ่ายตามที่ว่าการต่าง ๆ ส่วนฉบับคัดลอกกลับมีอยู่ทั่วเมือง พ่อค้าต้องตรวจดูกฎการขนส่งธัญพืช ราคาข้าวสาร รวมถึงเส้นทางใดเปิดหรือปิดด่าน สิ่งเหล่านี้ล้วนต้องอาศัยเอกสารฉบับนี้
ตระกูลซูเป็นสมาชิกประจำของร้านหนึ่งในนั้น จ่ายเงินปีละแปดตำลึงเงิน จะคัดถึงวันใดก็ได้ฉบับถึงวันนั้น
สิ่งที่ซูเจาต้องการไม่ใช่ฉบับใหม่
“ฉบับเมื่อสามปีก่อน” นางบอกเสี่ยวเอ้อร์ในร้าน “ตั้งแต่เดือนสองถึงเดือนสิบสอง ฉบับใดกล่าวถึงการขนส่งเสบียงหลวงของสองเส้นทางหวยหนานกับเหอหนาน จงหามาให้หมด”
เสี่ยวเอ้อร์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนบอกว่าฉบับคัดลอกเก่ากองอยู่ด้านหลัง ต้องค้นหา
นางบอกว่าจะรอ
นางนั่งอยู่ในร้านถึงสองชั่วยาม
เสี่ยวเอ้อร์ยกกองเอกสารออกมาทีละตั้ง กระดาษเหลืองกรอบจนเปราะ
นางพลิกอ่านทีละหน้าอย่างช้า ๆ เมื่อพบข้อความเกี่ยวข้องก็ใช้เล็บจิกทำรอยไว้ข้างกระดาษ
มีคนเข้ามาซื้อฉบับคัดลอกประจำเดือน เมื่อเห็นนางนั่งอยู่ด้านในก็เหลือบมองอยู่หลายครา
นางจำได้ว่าคนผู้นั้นเป็นคนของเสมียนกรมคลัง เคยมารับของที่ร้านตระกูลซู
คนผู้นั้นไม่ได้ทักทาย ก่อนออกจากร้านไป
ยามเว่ย นางทำรอยไว้ได้สิบเอ็ดแห่ง
ข้อความที่ต้องคัดมีเพียงสี่บรรทัด