คิดได้ดังนั้น หยางฟานจึงค้นหาต่อไปรอบ ๆ อย่างไม่ลดละ
ชั่วอันเป็นเวลานาน หยางฟานก็หยุดลง
เขารู้สึกได้ว่าเบื้องหน้าไม่ไกลนัก มีจุดหนึ่งที่ดูท่าจะผิดปกติ หรือว่าที่นั่นจะมีสิ่งใดซ่อนอยู่?
หยางฟานรีบบินมุ่งไปยังทิศนั้นทันที ไม่คิดว่าขณะนั้นเอง เสียงลมแหลมคมก็ดังมาจากด้านข้าง
หยางฟานรีบหลบไปข้าง ๆ กระหึ่มเสียงดังกึกก้อง เครื่องรางแผ่นหนึ่งระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน ณ จุดที่เขากำลังจะพุ่งเข้าไป
หยางฟานหมุนตัวกลับด้วยความโกรธ แล้วเห็นผู้บำเพ็ญคนหนึ่งกำลังจ้องมองเขาอย่างเยือกเย็น
“ท่านผู้เจริญวัย ข้ารู้ว่าท่านกำลังตามหาของวิเศษแถวนี้ แต่ใครเห็นก็มีส่วน ที่แห่งนี้ข้าขอรับไว้เอง”
หยางฟานใช้ญาณกวาดมองตรงจุดนั้น แล้วสั่นหัวเยาะเสียงเย็นชา
“ได้ งั้นก็ให้เป็นของท่านเถอะ”
พูดจบ หยางฟานถอยหลังออกมาทันที
เมื่อเห็นหยางฟานยอมสละที่ไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ ชายผู้นั้นกลับรู้สึกผิดหวังอย่างใหญ่หลวง เผินหน้าเปี่ยมด้วยความประหลาดใจ
เขาคิดว่าหยางฟานต้องประลองกับเขาอย่างดุเดือดเลือดพล่าน กระทั่งเตรียมพร้อมสำหรับการทำศึกมาแล้ว
ไม่คิดว่าหยางฟานจะยกที่แห่งนี้ให้ไปเฉย ๆ เช่นนี้
ตอนแรกเขายังไม่ทันที่จะทันควัน แต่ก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อหยางฟานถอยออกไป เงาร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากด้านข้างทันที
“เฮ้ย ท่านผู้เจริญวัย ยกที่แห่งนี้ให้พวกเราเถอะ”
คนกลุ่มนี้ก็พุ่งเข้าไปยังจุดที่หยางฟานเลือกไว้แต่แรกเช่นกัน
ญาณของคนทั้งหลายอยู่ในระดับไล่เลี่ยกัน