“ท่านผู้เฒ่ามาที่นี่เพื่อสิ่งใด”
เห็นทุกคนทำท่าระวังตัวเช่นนั้น เซียวหลิงจึงยิ้มบาง
“ไม่มีอะไรหรอก ข้ามาที่นี่ก็เพียงอยากเข้าไปในสถานที่นี้เพื่อดูว่าข้างในมียาอมฤทธิ์อย่างใดบ้าง”
“ข้าคิดว่าท่านทั้งหลายมาที่นี่ก็ด้วยจุดประสงค์เดียวกันนี้ใช่หรือไม่”
ได้ยินดังนั้น คนที่เหลือแลกสายตากันครั้งหนึ่ง แล้วพยักหน้าทยอยกันไป
“ใช่ พวกเรามาที่นี่ก็เพราะยาอมฤทธิ์เช่นกัน”
“เช่นนั้นแล้ว ทุกคนร่วมแรงร่วมใจทำลายผนึกนี้ เข้าไปข้างในแล้วค่อยแบ่งยาอมฤทธิ์กันจะเป็นอย่างไร”
“ตอนนี้ยังฆ่าฟันกันไม่ได้ เกรงว่าถ้ายาอมฤทธิ์ข้างในไร้ความสำคัญแล้วจะยุ่งยากเสียเปล่า”
พอได้ยินเช่นนั้น คนที่เหลือแลกสายตากันแล้วก็พยักหน้าตามกัน
ทันใดนั้นแต่ละกลุ่มต่างส่งศิษย์ที่ถือป้ายบัตรเทียนจีออกมาคนหนึ่ง
ฝั่งของเซียวหลิงนั้น หยางฟานก้าวออกมาตามคาด
จากนั้นเซียวหลิงก็กดเสียงต่ำลงเอ่ยขึ้น
“เจ้าระวังตัวไว้ให้ดี ต่อไปข้าจะหาวิธีเอง เมื่อผนึกเปิดออก ข้าจะรีบโยนเจ้าเข้าไปก่อนคนอื่น”
“ส่วนเจ้าก็รีบกวาดยาอมฤทธิ์ข้างในให้หมดสิ้น คนภายนอกนี้มีข้าจัดการเอง”
แววตาของเซียวหลิงส่อประกายเยี่ยมยง
ได้ยินเช่นนั้นหยางฟานถึงกับตกตะลึง ไม่คิดว่าเซียวหลิงจะมีแผนการเช่นนี้อยู่ในใจ
พร้อมกันนั้นลั่วฉางเหอก็ส่งเสียงใจมาหาเขา
“เจ้าจำไว้ว่าช่วยข้าหายาอมฤทธิ์สองสามชนิดให้ที ตำแหน่งโดยประมาณของยาพวกนั้นเจ้าก็พอรู้อยู่แล้ว”
“จำไว้ว่าข้างในนั้นให้เก็บยาอมฤทธิ์เอาไว้ให้มากที่สุด ตำรายาอะไรแบบนี้ก็อย่าพลาด”