หยางฟานโค้งคำนับกลุ่มคนเหล่านั้น
เมื่อเห็นหยางฟานเดินเข้ามา คนทั้งหลายพากันกวาดสายตามองเขาทันที แต่พอเห็นว่าพลังของเขามีเพียงชั้นหนึ่งแห่งช่วงหลอมพลัง บรรดาสีหน้าก็เริ่มหม่นหมองลงทันที
"เจ้าหนูนี่ไม่ใช่คนช่วยงานที่ศิษย์พี่เฉินพูดถึงใช่ไหม?"
ศิษย์พี่เฉิน?
หยางฟานอึ้งไปชั่วครู่ แล้วจึงรู้ทัน
คนที่พวกเขาพูดถึงคงเป็นผู้รับผิดชอบแจกภารกิจของแผนกงานทั่วไปนั่นเอง
หยางฟานพยักหน้า
"ใช่แล้ว ศิษย์พี่เฉินเป็นคนให้ข้ามาช่วยงาน"
ว่าแล้ว หยางฟานก็หยิบป้ายบัตรออกมา
เมื่อเห็นว่าป้ายบัตรไม่มีปัญหา สีหน้าของคนอื่น ๆ กลับยิ่งเคร่งเครียดลงจนน่ากลัว
"คนชั้นหนึ่งแห่งช่วงหลอมพลังมาเป็นคนช่วยงานให้พวกเรา ศิษย์พี่เฉินนี่เจตนาดีจริง ๆ นะ"
"คราวก่อนมันเก็บหินวิญญาณจากพวกเรา ข้าว่ามันเรียกเยอะไป เลยไม่ยอมให้ นี่แค้นกันหรือเปล่า?"
ได้ยินเช่นนั้น หยางฟานยิ้มเจื่อน ๆ
ศิษย์พี่เฉินคนนี้โลภกว่าที่เขาคิดอีกนัก
"ท่านศิษย์พี่ทั้งหลาย แม้ศิษย์น้องจะพลังต่ำสักหน่อย แต่งานที่สมควรทำศิษย์น้องจะทำให้ดีที่สุด ไม่มีวันเป็นภาระพวกท่านแน่"
ว่าแล้วหยางฟานก็ประนมมือให้คนทั้งหลายอย่างสุภาพ
"ฮึ เจ้าระดับนี้ถ้าออกไปข้างนอกอาจตายในมือสัตว์อสูรก็เป็นได้ ถ้าตายแล้วอย่าโทษว่าพวกเราไม่ช่วยชีวิตเจ้านะ"
ชายหนุ่มชุดขาวที่เป็นหัวหน้ากล่าวอย่างดูหมิ่น
ตามความคิดเดิมของพวกเขา พวกเขาต้องการหาศิษย์ที่พลังสมควรมาช่วยงานสักคน
เช่นนั้นก็ไม่ต้องเสียหินวิญญาณมากมาย แถมได้ผู้ช่วยดี ๆ มาฟรี ถือว่าได้เปรียบอีกที