ศิษย์ผู้นี้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย มิได้ตั้งใจเยาะเย้ยหยางฟานแต่อย่างใด
นางรู้สึกจริง ๆ ว่าพลังของหยางฟานไม่เพียงพอ ออกไปข้างนอกก็เท่ากับรนหาที่ตาย เพียงเท่านี้เท่านั้น
ได้ยินดังนั้น หยางฟานเพียงยิ้มบาง
"ศิษย์พี่ผู้นี้ ข้ารับใช้แม้จะอยู่เพียงช่วงหลอมพลังชั้นหนึ่ง แต่ทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ได้ หากจริง ๆ ไม่ได้ก็ขอช่วยเป็นลูกมือให้บรรดาศิษย์พี่ทั้งหลายก็ยังว่าง้อย"
ว่าแล้ว หยางฟานก็ยิ้มแล้วยื่นหินวิญญาณหนึ่งก้อนให้ศิษย์พี่ผู้นั้น
แม้จะเป็นเพียงหินวิญญาณเพียงก้อนเดียว แต่ก็ไม่มีใครรังเกียจว่าเงินมากเกินไป
ชั่งน้ำหนักหินวิญญาณในมือแล้ว ศิษย์พี่ผู้นั้นมองหยางฟานด้วยความประหลาดใจ
"ข้าว่าเจ้าน้อง เจ้าคิดจะรนหาที่ตายจริง ๆ หรือนี่?"
"ฟังคำศิษย์พี่หน่อยเถอะ ด้วยพลังแบบเจ้า ออกไปก็เท่ากับตายเปล่า"
"ข้ามอบภารกิจนี้ให้ หากเจ้าเกิดมีอันตรายขึ้นมา ผู้อาวุโสต้องโทษข้าเอง"
ผู้นี้มิได้มีเจตนาร้าย แค่คิดตรง ๆ ว่าหยางฟานทำไม่ได้เท่านั้น
หยางฟานยิ้ม
"ศิษย์พี่ ศิษย์น้องยังไม่เคยรับภารกิจเลย ต้องปรับตัวก่อนบ้าง รอจนวิชาของศิษย์น้องสูงขึ้นจะรับภารกิจเอง"
"หากจริง ๆ ไม่ได้จริง ศิษย์พี่ลองดูว่ามีภารกิจของบรรดาศิษย์พี่ที่รับไว้แล้วหรือไม่ ศิษย์น้องขอไปช่วยเป็นลูกมือก็ได้"
ว่าแล้ว หยางฟานก็ควักหินวิญญาณอีกก้อนออกมา