หยางฟานรีบร้อนกล่าวกับองค์หญิง
พอได้ยินดังนั้น องค์หญิงก็ยิ้มบาง
"เจ้าไม่จำเป็นต้องลุยนรกไฟ ไม่จำเป็นต้องสละชีวิตเป็นหมื่นความตาย ข้าเพียงต้องการให้เจ้าแฝงตัวเข้าไปในวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน ทำบางสิ่งแทนข้าเท่านั้น"
หยางฟานรีบพยักหน้า
หยางฟานแกล้งทำหน้างงงวยเงยหน้าขึ้น
"เมื่อกี้ข้าน้อยไม่ได้แฝงตัวเข้าไปในวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนแล้วหรือ?"
พอได้ยินถ้อยคำนั้น เจ๋อหลานก็จ้องเขากลับด้วยความหมั่นไส้
"ตรงไหนเล่า เดี๋ยวนี้เจ้าเป็นเพียงองครักษ์ตัวจิ๋วบนยอดเขาเจ๋อหลานของข้าเท่านั้น ไม่ใช่ศิษย์ตัวจริงของวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน ที่ข้าต้องการคือให้เจ้ากลายเป็นศิษย์ของวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนอย่างถูกต้องตามกฎ"
มาถึงตอนนี้แล้วสินะ?
หยางฟานตื่นตัวขึ้นทันที
ก่อนหน้านี้ตอนที่เจ๋อหลานให้เขาบำเพ็ญวิชาลับเจ๋อหลานั้นของวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลกประหลาดอยู่แล้ว
บัดนี้มองกลับไป เมื่อครั้งนั้นเจ๋อหลานก็วางแผนเช่นนี้อยู่แล้ว
พูดถึงจุดนี้ หยางฟานแกล้งทำสีหน้าตื่นตระหนกเงยหน้าขึ้น
"ข้าน้อยจะไปเข้าร่วมวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนได้อย่างไรกัน?"
"ข้าน้อยมาที่นี่เพื่อรับใช้องค์หญิงผู้เจริญต่างหาก"
ได้ยินเช่นนั้น เจ๋อหลานก็โบกมือไล่ด้วยความหมั่นไส้
"ข้าไม่ต้องการให้เจ้ารับใช้"
"เจ้าเพียงทำตามที่ข้าสั่ง ซื่อสัตย์สุจริตทำงานแทนข้า นั่นแหละคือการรับใช้ที่ดีที่สุด"
จากนั้นนางมองไปยังหยางฟาน
"ข้าจะมอบหมายเรื่องบางอย่างให้เจ้าไปทำ"
"เจ้าต้องทำตามคำสั่งของข้า ต้องสำเร็จให้ได้อย่างซื่อตรง"