ได้ยินดังนั้น หญิงสาวผู้นั้นจึงพยักหน้ารับรีบร้อน
“ขอกราบทูลเจ้าหญิงผู้เป็นแม่ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว”
“ต่อจากนี้ก็สามารถลงมือได้ตามแผนที่วางไว้”
“ก็ดีแล้ว”
เจ้าหญิงสูดลมหายใจเข้าลึก
“ครั้งนี้ที่พวกเราสามารถเจรจาสัมพันธ์กับวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนได้ราบรื่นเช่นนี้”
“ก็ต้องยกเครดิตให้คนทั้งหลายที่เตรียมการไว้แต่แรก”
“เจ้าใช้ชื่อข้าไปส่งสารบอกพวกเขาสักครั้ง แทนคำขอบคุณของข้าด้วย”
“นอกจากนี้ เด็กหนุ่มคนนี้แม้จะเป็นเหยื่อล่อเบื้องหน้าก็จริง”
“แต่ก็ต้องให้เขาเข้าร่วมวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนได้อย่างราบรื่น”
“กลางทางห้ามเกิดความผิดพลาดขึ้น”
“หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาก็จะยุ่งยากนัก”
ได้ยินคำสั่งเช่นนี้ ชามานผู้นั้นจึงพยักหน้ารับอย่างต่อเนื่อง
“เจ้าหญิงผู้เป็นแม่ทรงวางพระทัยได้”
“ข้าจักจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ให้สำเร็จตามภารกิจอย่างแน่นอน”
ว่าแล้วชามานผู้นั้นก็กราบทำมือคำนับ แล้วมุ่งจากไป
เมื่อชามานจากไปแล้ว ริมฝีปากของเจ๋อหลานก็แตะรอยยิ้มบางเบา
นางเงยหน้ามองออกไปด้านนอก ราวกับกำลังไตร่ตรองสิ่งใดอยู่
ขณะเดียวกันด้านอีกฟาก หยางฟานที่เผ่นออกจากเต็นท์ใหญ่ก็ไม่รีบย่องออกไปไกล
เขาแผ่ญาณออกไปตรวจตราความเคลื่อนไหวภายใน
ทั้งสองคนแม้จะพูดกันอย่างแอบแฝงเพียงใด แต่ต่อหน้าญาณของหยางฟานก็ซ่อนเร้นมิได้
ไม่ช้าหยางฟานก็ได้ยินเรื่องราวจนเกือบครบถ้วน
เมื่อไล่เรียงทุกอย่างจนชัดเจนแล้ว หยางฟานจึงรู้ทันทีว่า แท้จริงแล้วตัวเองเป็นแค่เหยื่อล่อเท่านั้น
แต่ฟังถึงตรงนี้ หยางฟานกลับไม่ได้ผ่อนคลายลง เพราะแววตากลับเฉียบคมขึ้น