พาเสี่ยวเฮยกลับมายังแดนเม็ดยา หยางฟานนำเสี่ยวเฮยไปปล่อยไว้ที่หลังเขาก่อน แล้วจึงกลับเข้าห้อง
“ต้องมีพลังถึงช่วงหลอมพลังชั้นหกจึงจะใช้เป่าเข็มบินได้ ข้าต้องรีบเพิ่มพลังให้เร็วที่สุด”
สำหรับหยางฟานในตอนนี้ เม็ดยาฮุ่ยชุนตันย่อมเหมาะที่สุด เพียงแต่เขากินเม็ดยาฮุ่ยชุนตันจนหมดแล้ว
ช่วงสองสามวันนี้ก็ไม่มียาเสียให้เขาใช้เพิ่มพลัง
“ดูท่าคงต้องลองหลอมยาแล้ว”
หยางฟานหยิบเตาหลอมยาใบเล็กออกมา
เขามีตำรายาเม็ดยาฮุ่ยชุนตันอยู่ก่อนแล้ว และในเตาเล็กก็มีสมุนไพรอยู่ไม่น้อย
ส่วนการควบคุมเปลวเพลิง สำหรับหยางฟานย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
เดิมทีเขาก็เชี่ยวชาญวิชาบัญชาไฟอยู่แล้ว อีกทั้งช่วงนี้ยังฝึกฝนมนต์ลูกไฟกับมนต์มังกรเพลิงในเก้าลับหุบเขาวิญญาณเพลิงอย่างหนัก ย่อมรู้ดีว่าควรใช้พลังวิญญาณจุดไฟอย่างไร
“จริงสิ ในเขาข้าได้ถุงประจำสัตว์มาหนึ่งใบ ไม่รู้ว่างูข้างในเป็นอย่างไรบ้าง”
หยางฟานได้ถุงประจำสัตว์มาจากชายหนุ่มแห่งลัทธิเฮยชา ภายในมีงูตัวเล็กอยู่หลายตัว
ตอนนั้นหยางฟานเก็บทั้งงูตัวเล็กและถุงประจำสัตว์เอาไว้ ตอนนี้พอดีได้ตรวจดูว่างูข้างในเป็นอย่างไรบ้าง
หยางฟานหยิบถุงประจำสัตว์ออกมา เปิดดูเพียงแวบเดียวก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที
ไม่มีอะไรอื่น งูตัวเล็กในถุงประจำสัตว์ระเบิดแตกทั้งหมด กลายเป็นก้อนเนื้อเละ ๆ
“ดูท่าจะใส่สิ่งมีชีวิตไว้ข้างในไม่ได้”
หยางฟานเก็บถุงประจำสัตว์ไว้ ตั้งใจว่าจะค่อยหาเวลาจัดการทำความสะอาด
จากนั้นเขาค่อย ๆ หยิบสมุนไพรออกมา แล้วจุดไฟใต้เตาหลอมยาใบเล็ก ทดลองหลอมยา
ช่วงที่อยู่ในแดนเม็ดยา เขาเห็นคนอื่นหลอมยามาหลายครั้งแล้ว
หยางฟานทำตามที่วิชาหลอมยาเทียนกังกล่าวไว้ ควบคุมเปลวเพลิงเริ่มหลอมยาทันที