"ส่วนการเลี้ยงสุนัขจิ้งจอกหิมะพวกนั้น พวกเราอาจหาวิธีสะสมมาได้ แต่เรื่องให้อาหารในแต่ละวัน ก็ต้องฝากไว้กับท่านแล้ว ท่านยินดีหรือไม่"
ได้ยินดังนั้น หยางฟานครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วดวงตาก็เปล่งประกาย พยักหน้าลงอย่างแรง
"ดี ข้ายอมรับ"
สำหรับเขาแล้ว นี่ช่างเป็นโอกาสอันดีที่จะสร้างสัมพันธ์อันดีกับเหล่าศิษย์แห่งวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน
แม้คนเหล่านี้จะเข้าร่วมวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนมาไม่นาน แต่ก็มาก่อนเขาหลายปี ย่อมรู้ความลับของวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนมากกว่าเขาแน่นอน
การร่วมมือกับพวกเขา ยังใช้วิธีสัมผัสใจแบบแผ่เสียงสอบถาม ค้นคว้าเรื่องราวต่าง ๆ ได้อีกด้วย
ยิ่งคิด หยางฟานยิ่งรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล
"แล้วท่านทั้งหลายจะเริ่มสร้างสวนสัตว์เมื่อใด"
ได้ยินคำถาม เหล่านี้คนต่างเกาศีรษะ
"แต่แรกพวกเราก็ตั้งใจจะสำรวจแถวนี้สักหน่อย หากเหมาะสม ก็จะเลือกวันสร้างที่นี่"
ได้ยินเช่นนั้น หยางฟานจึงตบมือเบา ๆ ไม่หยุด
"เอาเถิด ท่านก็เห็นอยู่ว่าที่นี่รกร้างเต็มไปหมด แต่แรกข้าก็ตั้งใจจะกวาดล้างที่นี่ แต่บัดนี้มีท่านทั้งหลายอยู่ คงไม่ยุ่งยากเช่นเดิมแล้ว"
"จังจังเป็นโอกาส เราช่วยกันรีบเปิดพื้นที่สวนสัตว์ขึ้นแถวนี้เถอะ ครั้นเวลานั้นจะเลี้ยงสัตว์วิญญาณไว้ข้างใน แม้แรกเริ่มอาจไม่ราบรื่นนัก แต่พอธุรกิจสุนัขจิ้งจอกหิมะของพวกเราเดินได้ เงินหินวิญญาณย่อมไหลเข้ามาไม่น้อยแน่"
ว่าแล้วหยางฟานก็ถูมือขึ้นอย่างตื่นเต้น
คนข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้ารับทันที
จากนั้นนายคนนั้นก็ลดเสียงลง กระซิบกับหยางฟาน