หากก่อนหน้านี้ตนเองเคยทำความผิดบาปอันใดไว้ จิตมารย่อมฉวยโอกาสนี้แทรกซึมเข้ามาในชั่วขณะเช่นนี้
คนเหล่านี้ถ่อมตัวสุภาพเพียงเท่านี้ หยางฟานย่อมเข้าใจได้ยิ่งขึ้น
เพราะสำหรับพวกเขาแล้ว ไม่มีความจำเป็นใดที่จะต้องก่อเรื่องขึ้นมาเลย
ไล่คิดดูแล้ว หากหยางฟานปฏิเสธที่จะให้คนเหล่านี้จัดวางสวนสัตว์แห่งนี้ ไม่ยอมร่วมมือด้วย พวกเขาสิบมีสิบก็ไม่กล้าล่วงเกินหยางฟาน หากแต่จะเดินจากไปเสียมากกว่า
ยิ่งคิด หยางฟานยิ่งอดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ
ศิษย์แห่งสำนักใหญ่ที่เป็นระเบียบแบบนี้ กับพวกคนสำนักเล็ก ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว
สำนักเล็กพวกนั้น เห็นผู้เข้มแข็งข่มเหงผู้อ่อนแอ พวกมาก่อนก็กดขี่พวกมาทีหลัง
สำนักแบบนี้ไม่มีทางเติบโตใหญ่แข็งแกร่งได้เป็นแน่
เพราะในสำนักเช่นนี้ เมื่อศิษย์มีพลังเป็นของตนเอง สิ่งแรกที่คิดไม่ใช่วิธีทำให้สำนักยิ่งใหญ่ หากแต่คิดเพียงวิธีล้างแค้นสังหารฟื้นฟู
ยิ่งคิด หยางฟานยิ่งเอ่ยถอนใจในใจ
ชั่วอึดใจใหญ่ต่อมา เขาจึงถอนสายตาคืน มองไปข้างหน้าสองตาแล้วเดินต่อไป
ระหว่างเดิน หยางฟานสองมือไพล่หลัง ในใจไม่หยุดครุ่นคิดถึงอุปสรรคที่อาจประสบต่อจากนี้
เมื่อก้าวย่องใหญ่ไปข้างหน้า ชั่วขณะหนึ่งต่อมา หยางฟานก็กลับถึงถ้ำบำเพ็ญ
เมื่อเข้ามาในถ้ำบำเพ็ญแล้ว หยางฟานเริ่มคิดทันทีว่าก้าวต่อไปควรลงมืออย่างไร
ประการแรกคือสร้างสัมพันธ์อันดีกับคนเหล่านี้
แต่นอกจากสร้างสัมพันธ์แล้ว ยังต้องรีบทวงคืนทรัพยาของพวกเขากลับมาให้เร็วที่สุดด้วย
คิดถึงจุดนี้ หยางฟานสูดลมหายใจลึก เขาเข้าใจดีว่าต่อจากนี้เรื่องราวจะไม่ง่ายดายเช่นเดิมอีกแล้ว