กลับมาถึงห้องของตนแล้ว หยางฟานไม่อาจกำหมัดแน่น
"เฮอะ คิดจะเอาข้าเป็นเตาหลอมมีชีวิตงั้นรึ ก็จงดูเถิดว่าพวกเจ้ามีวรยุทธ์พอหรือไม่"
เขาสูดลมหายใจลึก แล้วอัญเชิญเตาเล็กออกมา ประสงค์จะดูว่าคัมภีร์ที่เซียวหลิงมอบให้มีความเปลี่ยนแปลงใด
เมื่อเปิดเตาเล็กออก สมุดเล่มน้อยเมื่อครานั้นได้เปล่งแสงทองสุกสว่าง
หยางฟานรีบเปิดสมุดขึ้น เพียงแลสองตาก็ปลาบปลื้มจนแทบเสียสติ
คัมภีร์ชั่วร้ายที่เคยบันทึกอยู่ในสมุดเล่มน้อยได้กลับกลายเป็นวิชาสุจริตสง่างามเสียแล้ว
วิชานี้ไม่เพียงคงข้อดีเรื่องความเร็วในการบำเพ็ญเอาไว้ ยังขจัดอันตรายที่ซ่อนอยู่ต่อร่างกายทั้งปวงจนสูญสลายไปโดยสิ้นเชิง
หยางฟานตื่นเต้นถึงขีดสุด
"ดีนัก ไม่ใช่ที่เจ้าปรารถนาจะให้พลังบำเพ็ญของข้าหยุดยืนนิ่งงั้นรึ แล้วข้าจะมอบความประหลาดใจให้พวกเจ้าดู"
เขาสวดทันทีเพื่อเข้าใจแท้จริงแห่งวิชานี้ เมื่อเข้าใจครบถ้วนแล้วจึงคัดลอกสมุดเล่มน้อยอีกฉบับเพื่อใช้หลอกลวงปะปนไปกับของปลอม
เมื่อจดจำวิชาใหม่ไว้มั่นแล้ว เขาจึงทำลายวิชาใหม่ที่เตาเล็กยกระดับขึ้นเสียสิ้นสายเดียว
รุ่งเช้าวันถัดมา หยางฟานก็เดินเข้าไปยังห้องลับอย่างสำรวมสุขุม
เซียวหลิงและเซียวไป่ฮวากำลังรอคอยอยู่แล้ว
เซียวหลิงโยนสมุดเล่มหนึ่งให้หยางฟาน
"อ่านเถิด นี่คือวิชาลับร่วมมือรบ"
"ไม่ว่าเจ้ากับไป่ฮวาจะรักกันสองใจสองดวงหรือไม่ นับจากวันนี้เจ้าต้องบำเพ็ญ"
"หนึ่งปีข้าจะเห็นผล มิฉะนั้นจะเอาเจ้าตัวเป็นประกัน"
หยางฟานทำได้เพียงผงกหัวรับคำ