ผู้บำเพ็ญนายนั้นครั้งหนึ่งเพื่อใคร่ครวญหาโอกาสก้าวสู่ขั้นหยวนอิง จึงได้ร่อนเล่นสังหารกันอยู่ที่แห่งนี้ สุดท้ายกลับทำให้ตนเองเสียชีวิตทั้งเป็น
เห็นเช่นนั้น หยางฟานก็อดรู้สึกซึ้งใจไม่ได้
จากนั้นนางมองดูรอบ ๆ หนึ่งรอบ คิ้วเริ่มขมวดเล็กน้อย เหตุที่เป็นเช่นนั้นเพราะเขาพบว่าในบรรดาสุสานเหล่านี้ มีหลุมศพจำนวนไม่น้อยที่ดูเหมือนถูกใครบางคนขุดเปิดออก
พอเห็นดังนั้น หยางฟานไม่อาจไม่ขมวดคิ้วแน่น
“ช่างโหดร้ายเหลือเกิน คนทั้งที่ตายแล้ว ยังต้องมาถูกขุดรื้นสุสานอีก”
หยางฟานส่ายหน้าเดินไปยังหลุมศพนั้น แต่พอเหลือบเห็นสภาพรอบ ๆ หลุมศพชัด คิ้วก็เปลี่ยนไปอีก
เหตุที่เป็นเช่นนั้นเพราะโลงศพในหลุมศพนั้นโผล่พ้นดินออกมา และด้านในโลงก็ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง
ทว่าบนกองดินเนินสองข้างโลงนั้น เขามองเห็นรอยเล็บสัตว์หนึ่ง และรอยฝ่ามือหนึ่ง
เห็นดังนั้น คิ้วหยางฟานเลิกขึ้น เขารู้สึกได้ว่าหลุมศพที่นี่ไม่น่าจะถูกใครขุดเปิด
หากแต่ดูเหมือนมีบางสิ่งทะยานหลุดออกมาจากข้างในเสียมากกว่า
หยางฟานมองไปยังโลงด้านในหนึ่งครั้ง เขามองเห็นผนังโลงสี่ด้านติดตราสั่นเหลืองเต็มไปหมด แต่ตราสั่นเหล่านั้นล้วนขาดแหลกไปแล้ว
เห็นดังนั้น ในใจหยางฟานก็สะดุ้งเฮือก
“ไม่ใช่ว่าศพในโลงนี้ไต่ออกมาจากข้างในเองจริง ๆ กระมัง?”
หยางฟานแหย่งปากอย่างอึดอัด พอมองรอบตัวหนึ่งรอบ เขาพบว่ารอบ ๆ มีหลุมศพอีกหลายแห่งที่เป็นเช่นนี้เช่นกัน
เขาเดินเข้าไปดูสักหนึ่งครั้ง ก็เห็นรอยเล็บสัตว์และร่องรอยนานัปการเช่นเดิม