“เอาล่อ ใครในพวกเจ้ายังไม่พอใจ ก็รีบขึ้นมาเถอะ ข้าก็อยากเห็นสักหน่อยว่าร่างกายของพวกเจ้าแข็งแกร่งเพียงใด”
เห็นหยางฟานหันมามองพวกตนด้วยสีหน้ามั่นใจเช่นนั้น คนเหล่านี้ก็พลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นน่าเกลียดขึ้นทันที
เมื่อครู่คนผู้นี้แม้พลังบำเพ็ญจะเกลื่อนกลาดไม่มีอะไรน่าดูนักท่ามกลางพวกเขา แต่หากวัดกันเพียงเรื่องร่างกายล้วน ๆ กลับแข็งแกร่งกว่าผู้อื่นหลายเท่าตัว
ทั้งยังเพราะคนผู้นี้มีกำเนิดจากก๊วยจอมปลอม ฝีมือต่อสู้ระยะประชิดจึงยอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่ง
ผู้บำเพ็ญอีกจำนวนไม่น้อยที่แข็งแกร่งกว่าเขา หากใช้เพียงวิชาร่างกายก็ยังกดข่มเขาไม่ได้เลย
บัดนี้ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในด้านวิชาร่างกายยังถูกหยางฟานตบล้มลงพื้นได้อย่างง่ายดาย
จะให้พวกเขาขึ้นไปประลองกับหยางฟานอีกครั้ง พวกเขาก็ไม่มีความกล้าพอถึงขนาดนั้น
พอคิดถึงเรื่องนี้ พวกเขาก็มองหยางฟานด้วยความแค้นเคืองขบเคี้ยวฟัน
ผ่านไปครู่ใหญ่ คนหนึ่งในกลุ่มจึงโบกมือ
“แต่การประลองวิชาร่างกายก็เป็นเพียงทางเล็กน้อยเท่านั้น หากเจ้ามีฝีมือจริง เรามาประลองพลังบำเพ็ญกันเถอะ”
วาจายังไม่ทันจากไป ศิษย์จากยอดเขาเหลยหยุนข้าง ๆ ก็เสียดสีเยาะเย้ยขึ้นอีก
“เจ้าก็เก่งกล้านัก อยู่ช่วงหลอมพลังขั้นที่เก้า ไม่เช่นนั้นเจ้ากลับไปอธิบายให้ชัดกับอาจารย์ของเจ้าเสีย”
“บอกไปสิว่าเจ้าเป็นศิษย์ที่เข้าร่วมวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนมาแล้วหลายปี กลับข่มเหงศิษย์ที่เพิ่งเข้าประตูอย่างกดขันเช่นนี้?”
เห็นดังนั้น คนผู้นั้นทันทีที่หน้าแดงก่ำ
พูดตามตรง หากอาจารย์รู้ว่าเขาข่มเหงคนน้อยวัยโน้มเอาเปรียบเด็กนี่เสียเอง ไม่แน่ว่าจะถูกกลั่นแกล้งเยาะเย้ยสารพัดนับประการ