จากนั้น หยางฟานก็เงยหน้าขึ้นมา
"ก่อนอื่น ถุงมนต์เก็บของของพวกเจ้าทุกใบตกอยู่ในมือข้าหมดแล้ว ของข้างในข้ายกเอาไปหมดทุกชิ้น ดังนั้นอย่าคิดจะหวังว่าจะหาหินวิญญาณจากถุงมนต์เก็บของได้อีก"
"ถ้าพวกเจ้าหาไม่ได้ ก็รีบไปยืมจากคนอื่นเสีย ไม่ว่าอย่างไรให้รวบรวมหินวิญญาณให้ครบ 1,000 ก้อน ข้าจะยอมปล่อยพวกเจ้าไป"
"แต่ถ้ารวบไม่ได้ ก็จงถูกแขวนอยู่อย่างนี้ต่อไป"
"แน่นอน ใครไม่รังเกียจว่าอาย ก็ถูกใจจะแขวนอยู่อย่างนี้ ข้าไม่มีข้อความสองความ"
ว่าแล้ว หยางฟานก็ปรบมือเบา ๆ
ได้ยินถ้อยคำเยาะเย้ยของหยางฟาน คนกลุ่มนี้ลังเลอยู่ครึ่งสายธูป คนหนึ่งกำหมัดแน่น ยกหน้าขึ้นมา
"ได้ งั้นพวกเราจะไปตอนนี้เลย"
ทันใดนั้นชายคนนี้จึงส่งเสียงใจไปหาคนทั้งหลายเบื้องล่างของภูเขาทันที ชัดว่ากำลังไปขอยืมหินวิญญาณ
หินวิญญาณบนตัวเขาไม่มีทางมีมากขนาดนั้น
จะพึ่งตัวเองรวบรวมเงินไถ่ตัวให้ครบก็คงเป็นไปไม่ได้
ในสถานการณ์เช่นนี้ ทางเดียวที่เหลือคือไปยืมจากคนอื่น
ตราบใดที่ยืมได้มากพอ ก็จะไถ่ตัวเองได้
แต่เมื่อยืมไปรอบหนึ่ง ส่วนใหญ่ก็ปฏิเสธเสียทั้งปาก
กระนั้นเขาก็ยังมีคนสนิทอยู่บ้าง สุดท้ายจึงเลือกยืมหินวิญญาณให้เขา
โดยเฉพาะพวกศิษย์แห่งยอดหินผา
แม้พวกศิษย์เหล่านี้จะไม่กล้าล้วงหน้ายั่วโมโหหยางฟานอีก แต่ยืมเงินให้สักหน่อยเพื่อไถ่ตัวคนนี้ก็ยังทำได้
ไม่ช้า ชายคนนี้ก็รวบรวมเงินไถ่ตัวได้ครบ
จากนั้นคนภายนอกจึงโยนหินวิญญาณทั้งหมดเข้าผนึก หยางฟานเก็บหินวิญญาณไว้ นับตรวจรอบหนึ่ง แล้วพยักหน้า