เมื่อเห็นเสี่ยวชุ่ยแต่งตัวขึ้นมาอย่างพิถีพิถัน หยางฟานพยักหน้าเบา ๆ แล้วก้าวออกจากห้อง
ไม่ช้าเขาก็เห็นเฉินเค่อถูกสาวใช้เรียกออกมาเช่นกัน
ทั้งสองมองหน้ากัน เฉินเค่อแสดงความประหลาดใจออกมา
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าหยางฟานจะได้รับการเรียกพบจากนางฟ้าร้อยดอกด้วยเช่นกัน
แต่พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนกลางวัน เฉินเค่อก็รู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา
เขารีบก้มกราบหยางฟานอย่างเคารพนบนอบ
หยางฟานเพียงพยักหน้าน้อย ๆ
สายตาทั้งสองประสานกันชั่วครู่ แล้วจึงเดินตามสาวใช้ไปยังแดนของนางฟ้าร้อยดอก
ส่วนจินปู้ฟานกับจั๋วอวี่นั้น นางฟ้าร้อยดอกละเลยพวกเขาทั้งสองเสียสนิท
ภายใต้การนำของสาวใช้ ทั้งสองรีบรุดไปยังพระตำหนักของนางฟ้าร้อยดอกทันที
เกือบครึ่งชั่วยามต่อมา ทั้งสองก็มาถึงหน้าพระตำหนัก
เฉินเค่อรีบเอียงตัวเข้าหาหยางฟาน
“เซียนหญิงเรียกเจ้าไป รู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใด”
หยางฟานส่ายหน้า
“ที่ข้าไม่ทราบ”
เฉินเค่อส่งเสียงฮึดฮัด
“เจ้ากล้าบอกว่าไม่รู้”
“เจ้ามาที่นี่ก่อนข้า ควรจะสืบเสาะให้รู้เรื่องไว้บ้างแล้ว”
หยางฟานชำเลืองมองอีกฝ่ายแล้วส่ายหน้าปฏิเสธรัว ๆ
“ที่ข้าไม่รู้จริง ๆ หากท่านสนใจนัก ก็ลองไปถามนางฟ้าร้อยดอกด้วยตนเองดูก็แล้วกัน”
พูดจบ หยางฟานก็เดินเข้าไปตรง ๆ
ชายหนุ่มนั้นโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที แต่เขาก็รู้ว่าหากขาดความอดทนย่อมทำลายแผนใหญ่
จึงได้แต่ฝืนใจข่มอารมณ์เอาไว้ก่อน