ชายชราบังคับศพภูต พาเหล่าผู้รับใช้เลือดพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่หลุมเลือดอย่างรวดเร็ว
ตลอดเส้นทาง เหล่าผู้รับใช้เลือดต่างเคร่งเครียดยิ่ง ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากสั่นคลอน ได้แต่เกาะกุมศพภูตแน่น ปล่อยให้มันพาวิ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ความเร็วของศพภูตเร็วกว่าที่หยางฟานคาดคะเนไว้มากนัก
เมื่อออกจากสำนักเลือดสังหารแล้ว ความเร็วของศพภูตยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ จนท้ายที่สุดแทบจะเสมอด้วยเครื่องรางพุ่งไพล์
ผู้รับใช้เลือดหลายคนตกใจจนกรีดร้องไม่หยุด บางคนแทบร่วงหล่นลงไป
โชคดีที่ศพภูตขณะเคลื่อนที่ได้ยึดผู้รับใช้เลือดตรึงไว้กับหลังแน่นหนา จึงไม่ต้องกังวลว่าใครจะร่วงหล่น
"เงียบซะที มันเป็นแค่หุ่นเชิดเท่านั้นเอง มีอะไรนักหนาจะได้โวยวาย"
ชายชราที่บินนำอยู่ด้านหน้าเอ่ยเสียงเย็นชาใส่ด้านหลัง เสียงไม่ดังนัก แต่ในหูของทุกคนกลับดังก้องดั่งสายฟ้าผ่า
เหล่าผู้รับใช้เลือดไม่มีใครก้าวร้าวต่อหน้าชายชรา ชายผู้นั้นสามารถคว้าชีวิตพวกเขาไปได้ทุกเมื่อ พวกเขาจึงได้แต่ก้มหน้าลงอย่างเชื่องช้า
ขณะที่ผู้รับใช้เลือดคนอื่นต่างก้มหน้าด้วยความสยอง หยางฟานกลับใช้หางตาแลเหลียวสำรวจรอบข้าง
ชายหนุ่มเป็นผู้บำเพ็ญช่วงหลอมพลัง ย่อมมั่นใจกว่าคนอื่น จึงไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
แน่นอน บนใบหน้าเขายังคงแสร้งทำท่าทีตกใจสยอง พลางสังเกตรอบด้าน พลางครุ่นคิดว่าต่อไปควรทำอย่างไร
เป็นที่ชัดเจนว่าพวกเขากำลังจะถูกพาไปยังหลุมเลือด
เขามีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสถานที่แห่งนั้นเพียงเล็กน้อย ส่วนที่มาของหลุมเลือดและอันตรายที่ซ่อนเร้นยังคงคลุมเครือ
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานหันไปมองรอบตัว แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ผู้รับใช้เลือดคนหนึ่งที่คุ้นเคยกับเขา
ผู้รับใช้เลือดผู้นี้มีมิตรสหายมากมาย ผูกมิตรกับศิษย์ช่วงหลอมพลังจำนวนไม่น้อย และเขาก็ได้สืบข่าวสารมาจากคนผู้นี้ไม่ใช่น้อย
หยางฟานตัดสินใจแน่วแน่ว่าเมื่อถึงหลุมเลือดแล้ว จะสืบสถานการณ์ผ่านคนผู้นี้ก่อน จึงจะวางแผนต่อไป
เช่นนั้นแล้ว ศพภูตก็พาพวกเขาวิ่งมุ่งสู่ขอบฟ้าไกลโพ้น