ขณะนี้บนทุ่งหญ้ากว้าง เหล่าองครักษ์มองตามทิศทางที่เรือเมฆจากไปไกล ต่างหมดอาลัยหมดอาวรณ์
โชคดีที่พวกเขารู้ว่าเมื่อมีเขี้ยวหมาป่าซึ่งเป็นเครื่องหมายรับรองอยู่ ก็จะไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น
ทันใดนั้น เหล่าสาวใช้จึงพากันรีบขับรถม้าและของติดตัวออกเดินทางกลับ
เมื่อพวกเขากำลังจะเดินทางกลับ ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากภายในรถม้า
เป็นหญิงสาวที่คลุมผ้าคลุมหน้า พลังบำเพ็ญของหญิงนั้นไปถึงขั้นสำเร็จแก่นทองแล้ว
หลังจากจ้องมองพวกเขาสักครู่ หญิงสาวก็แหยมเสียงเย็นชา จากนั้นจึงมุ่งหน้าออกไปยังที่ไกลโพ้นทันที
แน่ชัดว่านี่คือหมัดลับที่อิ้วเซียนหวังทิ้งไว้เพื่อคุ้มครององค์หญิง บัดนี้องค์หญิงเดินทางมาถึงวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนอย่างปลอดภัยแล้ว เธอจึงต้องกลับไปรายงานตามหน้าที่
ณ ขณะนี้ หยางฟานที่ซ่อนอยู่บนเรือเมฆก็ตระหนักได้ถึงพลังอันเปล่งออกมาจากดวงตานั้นที่จากไปอย่างกะทันหัน
เขาชำเลืองมองไปยังด้านนั้นสักครู่ จากนั้นจึงถอนสายตากลับ
เพราะอีกไม่นานก็จะถึงวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนแล้ว ใครก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
เวลาผ่านไปเพียงครึ่งวัน เรือเมฆก็บินมาถึงหน้าพระราชวังแล้ว
เหล่าองครักษ์หน้าพระราชวังจากด้านข้างบินขึ้นมา เมื่อเห็นชายหนุ่มที่นำหน้าพวกเขา จึงแยกออกเป็นทางเดินให้ทันที
ไม่ช้าเรือเมฆก็มาถึงหน้าม่านพลังกั้นของวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน
ต่อมา ชายหนุ่มผู้นำหน้าได้หยิบป้ายบัตรออกมาจากมือ เมื่อผ่านไปสักครู่ ผนึกด้านหน้าก็เปิดออกเป็นช่องทาง จากนั้นเรือเมฆจึงบินเข้าไปภายในผนึกนั้น
ถึงตอนนี้ แม้เจ๋อหลานจะประสบการณ์กว้างขวางเพียงไร การได้เห็นค่ายกลขนาดมโหฬารเช่นนี้ก็ต้องตกตะลึงไม่น้อย