ครั้งนี้เพิ่มยาในการแช่มากกว่าเดิม เมื่อสมุนไพรเหล่านั้นไหลบ่าลงสู่อ่างน้ำยา หยางฟานรู้สึกได้ถึงความเจ็บแสบรอบกาย
เซียวหลิงใช้วิธีเช่นนี้ค่อย ๆ สร้างความต้านทานต่อยานักหยางฟานขึ้นทีละน้อย
ครู่ใหญ่นั้น หินวิญญาณอีกกองใหญ่บินลงสู่อ่างน้ำยา ยิ่งหินวิญญาณหมุนเนือย ๆ พลังวิญญาณยิ่งพุ่งเข้าสู่ร่างหยางฟานเร่งขึ้นเป็นระลอก
ตลอดเวลาหนึ่งเดือนต่อมา หยางฟานไม่เคยหยุดดูดซับสมุนไพรวิเศษชนิดหายากเหล่านี้
นางเคยถามเซียวหลิงว่าเหตุใด เซียวหลิงแรกเริ่มเมินเฉย แต่พอถามมากครั้งเข้า นางก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจเสียที
"จะทำอย่างอื่นได้ ก็ช่วยเสริมร่างกายเจ้านั่นแหละ การสำเร็จแก่นทองมันจะง่ายดายได้อย่างไร"
นางเริ่มอธิบายอย่างตั้งใจ
"หากเปรียบร่างกายมนุษย์เป็นภาชนะ พลังวิญญาณก็คือน้ำในภาชนะนั้น ยิ่งพลังบำเพ็ญสูง น้ำย่อมยิ่งมาก"
"หากภาชนะรับไหวไม่ พลังบำเพ็ญจะฉีกร่างกายจนแตกสลาย"
"ดังนั้นก่อนฝ่าขั้นสำเร็จแก่นทอง เจ้าต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น นี่คือเหตุผลที่ข้าจัดเตรียมของดีมากมายเช่นนี้ให้"
"ผู้บำเพ็ญธรรมดาหลายคนไม่เข้าใจเรื่องนี้ ต่างพากันลองฝ่าขั้นอย่างมักง่าย"
"โชคดีก็รับไหว ร่างกายพลอยแข็งแกร่งขึ้นด้วย โชคร้ายร่างกายรับไม่ไหว ก็ต้องจบชีวิตสู่ความว่างเปล่านับแต่นั้น"
"เรื่องเช่นนี้ข้าก็เคยเห็นมามิใช่หนหรือสองหน เจ้าอย่าได้ประมาท"
หยางฟานพยักหน้าเบา ๆ เชื่อถือคำของเซียวหลิงอย่างมาก
ด้วยเช่นนี้ หยางฟานแช่น้ำยาไปกว่าหนึ่งเดือน เซียวหลิงครั้งคราวจะหายตัวออกไปบ้าง แต่ไม่นานนัก