สัตว์อสูรธรรมดาไม่มีทางหลงกลง่ายเช่นนี้ ย่อมระแวงวนสำรวจรอบ ๆ เป็นวงก่อน จนแน่ใจว่าไร้อันตรายจึงจะย่างเข้ามา
แต่งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกไม่เหมือนกัน ตอนยังไม่เต็มวัยมันย่อมระมัดระวังตัวตามธรรมชาติ แต่พอบุกทะลุถึงขั้นห้า สัตว์อสูรธรรมดาก็ไม่ใช่คู่มือของมัน ความระมัดระวังจึงเบาบางลง
บัดนี้พลังของมันไปถึงขั้นเจ็ดแล้ว การกระทำยิ่งไร้ซึ่งความกลัวใด ๆ
แค่เวลาเพียงแวบเดียว งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกก็พุ่งถึงตัวสัตว์วิญญาณ
สัตว์วิญญาณสุดกำลังดิ้นรนหนี แต่งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกไม่เว้นช่องให้แม้แต่นิด เงยตัวขึ้นจากที่สูงแล้วขบลงอย่างโหดเหี้ยม
เสียงริ้ดดังขึ้น
เขี้ยวแหลมและกรงเล็บฉีกร่างของสัตว์วิญญาณขาดสองท่อน
หยางฟานเห็นแล้วขบเขี้ยวขบฟันไปกับมัน แล้วจึงรู้สึกไม่ธรรมดา ทำไมเจ้าตัวถึงได้ขบเขี้ยวขบฟันตามไปด้วย
สิ่งนี้มันงูเหลือม ทำไมถึงงอกฟันมานับไม่ถ้วนเช่นนี้?
ทันทีนั้นเขาจึงมองเห็นชัด ในปากของงูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกกลับมีฟันแหลมหลายสิบซี่ ทำให้หยางฟานแปลกใจยิ่ง
งูเหลือมธรรมดามีฟันถึงเพียงไหน?
เขาจึงส่งความสงสัยผ่านเสียงใจไปยังเชียนซวี่
เชียนซวี่หัวเราะแห้งหนึ่งครั้ง ตอบกลับผ่านเสียงใจ
“เพราะในร่างของงูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกมีสายเลือดเจียวมังกร เจียวมังกรในตำนานไม่ได้มีฟันเพียงสองซี่ สายเลือดของมันพิเศษ จะงอกฟันเพิ่มมากหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ”
เมื่อได้ยินคำอธิบายของเชียนซวี่ หยางฟานเลิกคิ้วเล็กน้อย ก็แท้ที่เดิม ยังแปลกใจอยู่ว่าทำไมงูเหลือมตัวนี้ถึงมีเขี้ยวมากมายเช่นนี้