ไม่นานนัก หลังจากคุณสมบัติทั้งสองอย่างสุดท้ายถูกนำมาครบถ้วน บรรดาผู้คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้นต่างจับตามองไม่วางตา อยากเห็นให้ชัดว่าพวกเขาจะลงมืออย่างไร
เมื่อสองสิ่งนี้ถูกส่งเข้าไปข้างใน แสงทองและแสงแดงก็พวยพุ่งขึ้นพร้อมกัน
ทันทีนั้นเอง ดวงเพลิงก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นภายในผนึกนั้น
“ไปเถอะ!”
เชียนซวีควบคุมเปลวเพลิงอย่างระมัดระวัง พุ่งเข้าโจมตีงูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึก
งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกพยายามสะบัดรัดดิ้นรนสุดชีวิต แต่เปลวเพลิงก็ไหม้พันรอบกายมันอย่างรวดเร็ว
ทว่างูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกนั้นเกรียงไกรเกินกว่าจะยอมแพ้ง่าย ๆ หมอกหนาวรอบกายมันกดเปลวเพลิงลงได้ในเวลาไม่นาน
แต่เพียงชั่วขณะที่เปลวเพลิงถูกกดจม คมกริยาทองขนาดเล็กจำนวนมากด้านหนึ่งก็แทงตวัดใส่งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกไม่หยุด
แม้เกราะเกล็ดของงูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกจะแข็งแกร่งน่าตกใจ แต่กริยาเล็ก ๆ เหล่านี้ช่างมีมากเหลือเกิน
ไม่ช้า เกล็ดบนตัวงูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึกก็ถูกงัดหลุดออกไปเกือบครึ่งตัว
เมื่อเห็นเกล็ดเหล่านั้นถูกงัดหลุด หยางฟานขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนเคล็ดนี้จะได้ผลจริง
ยิ่งเกล็ดหลุดออก งูยักษ์ยิ่งดิ้นรนรุนแรงขึ้น หมอกหนาวพุ่งทะยานออกจากค่ายกลอย่างเด็ดขาด ทำให้บริเวณรอบ ๆ ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งเกาะ
แม้แต่หยางฟานยังอดสะท้านเงื้อมเล็ก ๆ ไม่ได้
“เร็ว! ต้องรีบลงมือเสียแล้ว”