ถามไปรอบตัวจึงได้รู้ว่าน้องสาวแต่งงานออกไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน
หยางฟานได้แต่ถอดใจถอนหายใจ คิดว่ายังจะได้พบน้องสาว ไม่คิดว่านางจะแต่งงานไปเสียแล้ว
คิดได้เช่นนั้นเขาย่อมรู้สึกหม่นหมอง จึงเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ขอบฟ้าอยู่ในภวังค์
ถ้าวันนั้นเขาไม่ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญ บัดนี้เขาอาจได้ตั้งครอบครัวสร้างฐานะเสียแล้วก็เป็นได้
คิดเช่นนั้นแวบหนึ่ง เขาก็หลงละอองเลือนราง รู้สึกว่าการมีครอบครัวก็อาจเป็นทางเลือกที่ดีไม่เลว
คิดถึงตรงนั้น หยางฟานก็อดใจล่องลอยไปกับจินตนาการไม่ได้
หากดำเนินตามครรลองของมนุษย์ธรรมดา เขาคงได้แต่งนางภรรยามาแล้ว บางทีอาจมีลูกด้วยแล้วก็ได้ สามชีวิตพ่อแม่ลูกอยู่ร่วมบ้านอย่างมีความสุข บางทีมันก็อาจเป็นความดีงามจริง
แต่อึดใจต่อมา เขาสะบัดหัวอย่างรุนแรง สะบัดความคิดมัวเหล่านั้นออกจากสมองจนหมดสิ้น แววตากลับคืนมาแกร่งคมดังเดิม
ล้อเล่นอะไรกัน ถ้าเขาไม่ได้เดินเส้นทางการบำเพ็ญจริง ทั้งตระกูลของเขาคงตายยกครอบครัวไปนานแล้ว
วันนั้นทั้งบ้านหมู่พึ่งพาเขาเพียงผู้เดียว ถ้าเขาไม่ก้าวเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญ คงถูกนายทุนเจ้าที่ดินตีตายคาบ้านไปแล้ว บางทีแม้แต่กระดูกอาจไม่เหลือให้เก็บ
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานคลายลมหายใจยาว กดความคิดมัวเหล่านั้นลงไป
บัดนี้เขาได้สำเร็จแก่นทองถึงช่วงกลางแล้ว ต่อจากนี้ต้องหาวิธีหลอมรวมขึ้นสู่ขั้นหยวนอิง
ยามเช่นนี้ห้ามให้จิตใจสั่นคลอนเด็ดขาด มิฉะนั้นอาจทิ้งจิตมารไว้ เมื่อถึงตอนนั้นถ้าการบำเพ็ญผิดพลาดขึ้นมาก็ยุ่งยากใหญ่หลวง
สูดลมหายใจลึก หยางฟานสะบัดหัวอีกครั้ง กดความคิดอันวุ่นวายเหล่านั้นลงไปจนสนิท