คนพวกนั้นมองหยางฟานที่หลบหลีกอยู่ แต่กลับไม่มีทีท่าจะลงมือแต่อย่างใด
คนส่วนใหญ่มองเห็นชัดเจนอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายแกล้งเดินชนเข้ามาเพื่ออุบัติเหตุหลอกเอาเงิน แต่ถูกหยางฟานหลบหายไป
มันจึงเป็นตัวมันเองที่พุ่งชนเข้ากับแผงของจนหมดสติลงไป
แต่ไม่มีใครอยากออกมาพูดให้หยางฟานสักคำ
ผู้คนที่มายังตลาดซื้อขายล้วนใจร้ายเลือดเย็น ใครจะไปอยากสร้างความวุ่นวายให้ตนเองโดยไม่มีเหตุผล
ขณะที่หยางฟานกำลังหลบหลีกอยู่นั้น เขากลับจับได้ว่ามีคนข้าง ๆ กำลังขยับตัวเตรียมลงมือกับเขา
เมื่อถึงตอนนี้ หยางฟานเข้าใจทุกอย่างหมดแล้ว
คนที่กระโดดออกมาเมื่อครู่กับคนที่ซุ่มอยู่ในเงามืด ชัดว่าเป็นพวกเดียวกัน
พวกมันจับตามองเขามาตั้งแต่ต้น การแกล้งชนเข้ามาก็เพื่อเอาเปรียบเรียกค่าเสียหายจากเขา
คิดได้เช่นนั้น หยางฟานกลับรู้สึกสบายใจขึ้นมาก
เมื่อรู้ว่าพวกมันต้องการเล่นงานเรียกค่าเสียหาย เขาย่อมมีวิธีรับมือ
คิดแล้ว หยางฟานจึงแกล้งชะลอฝีเท้าลง พลางหลบไปด้านข้าง ทำเป็นไม่รู้ตัวว่ามีคนอยู่ด้านหลัง
เห็นดังนั้น คนด้านหลังชื่นชอบยิ่ง ทันทีที่พุ่งออกมา พลางเข้าประชิดตัวหยางฟานพร้อมส่งเสียงคำราม
“สารเพียงมาราคนนี้ ยังไม่ยอมจำนนอีกหรือ!”
เพียงอีกฝ่ายพุ่งมาถึงตัว หยางฟานก็เอี้ยวตัวหลบไปด้านข้าง หลบเลี่ยงคนผู้นี้ได้อย่างหวุดหวิด
จากนั้นหยางฟานก็ปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างศพที่นอนอยู่บนพื้นราวสิ่งลี้ลับ
คนอื่นทั้งหมดต่างห้อมล้อมหยางฟานอยู่ คนที่นอนอยู่บนพื้นกลับไม่มีใครคอยเฝ้าดู
เห็นเช่นนั้น หยางฟานจึงคว้าคนบนพื้นลุกขึ้นมาในทันที พลางเงยหน้ามองคนอื่นอย่างเยือกเย็น