คิดแล้วก็ลงมือ กลับถึงหุบเหล่ากระบี่ หยางฟานก็เริ่มเตรียมการทันที
ด้วยความโปรดปรานจากบรรพชนผู้อาวุโสเสวียนหยาง หยางฟานในหุบเหล่ากระบี่จึงไม่ต่างอะไรจากศิษย์ตัวจริงของสำนัก
แถมเพราะฝีมือของเขาต่ำต้อยเกินไป ไม่มีใครมองเป็นศัตรู ต่างก็ให้ความผ่อนปรนเป็นพิเศษ การทำสิ่งใดของหยางฟานจึงง่ายดายกว่าปกติหลายเท่า
เก็บของมีค่าในกระท่อมไม้ให้เรียบร้อยแล้ว หยางฟานรีบลงเขา มุ่งหน้าตรงไปยังตลาดซื้อขาย
ถ้าจะพูดถึงการค้าขายของ ก็ยังสะดวกกว่าที่ตลาดซื้อขาย
มาถึงตเล่าฝาน หยางฟานกำลังจะก้าวเข้าไป ก็เห็นเล่าฝานกำลังพูดจาอย่างกระตือรือร้นกับศิษย์ช่วงหลอมพลังบางคน
คิ้วหยางฟานขมวดทันที
เจ้าเล่าฝานนี่ก่อนหน้านี้เคยอยากเป็นคนนำทางให้หยางฟาน แต่ก็ถูกเขาใช้เรื่องร่วมสำนักขู่จนขวัญหาย
ไม่คิดว่าไอ้เจ้านี่จะใจร้ายไม่เลิก ยังคิดกลั่นแกล้งหลอกพวกศิษย์ที่ยังไม่เคยผ่านโลกา
เห็นดังนั้น หยางฟานก็อยากเข้าไปขวาง
แต่พอนึกขึ้นได้ว่าตนเองก็ยังตัวเองก็ปกป้องไม่ไหว หยางฟานถอนใจ เอียงหัวเล็กน้อย แล้วบินเข้าสู่ตลาดซื้อขาย
เหมือนคราวก่อน หยางฟานนำสมุนไพรไปขายต่อให้ตึกเทพญาณสวรรค์ แลกมาได้หินวิญญาณจำนวนมหาศาล
จากนั้นหยางฟานก็เดินเล่นดูแผงขายของใกล้ ๆ
เดินดูรอบหนึ่งแล้ว หยางฟานก็มาถึงแผงของหญิงสาวที่เคยค้าขายกันเป็นประจำ
แต่คราวนี้คนเปิดแผงไม่ได้มีหญิงสาวเพียงคนเดียว ข้างนางยังมีชายหนุ่มสีหน้าซื่อตรง น่าจะเป็นพี่ชายของนาง
"ท่านหนุ่ม ท่านมาแล้วหรือเจ้าคะ"