เวลานี้เล่าฝานได้เก็บถุงมนต์เก็บของของพวกผู้บำเพ็ญบุคคลหลายคนเข้ามือเรียบร้อยแล้ว
เปิดถุงมนต์เก็บของดูสองตา เล่าฝานพยักหน้าพอใจ
"ไม่เลว ของติดตัวเยอะพอควร ดูท่าจะเป็นบุตรหลานของผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงพอสมควร ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งดี"
เล่าฝานเอ่ยอย่างพอใจในผลร้าย
เขามาจากสามัญชน โดยธรรมชาติเกลียดชังพวกศิษย์ที่เกิดในตระกูลใหญ่เหล่านี้อยู่แล้ว
บัดนี้พวกมันตกอยู่ในมือเขา ย่อมต้องได้รับบทเรียนครั้งใหญ่
เก็บถุงมนต์เก็บของเรียบร้อยแล้ว เขามองยิ้มแฉ่งไปยังคนที่หมดสติราวห้าคน
ชายสามหญิงสอง ทั้งห้าคนสูญเสียความรู้สึกไปแล้ว
"เฮ้ ตั้งใจจะตามข้ามานัก งั้นก็ให้พวกเจ้าสามคนนี้ได้ชมเรื่องสวาทให้เต็มตาไปเลย"
เล่าฝานขยี้มืออย่างเอร็ดอร่อย แล้วลากผู้บำเพ็ญชายทั้งสามผูกไว้กับต้นไม้ข้าง ๆ จากนั้นจึงมัดหญิงผู้บำเพ็ญอีกสองคนไว้กับต้นไม้อีกฟากหนึ่ง
จึงถึงเวลาเขาค่อยส่งสายตายิ้มเจื่อนไปยังหญิงทั้งสอง
"เฮ้ เนื่องจากพวกเจ้าชอบข้าขนาดนี้ ข้าก็จะบันดาลใจให้ตามความปรารถนาสักหน่อย"
ว่าแล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วมัดหญิงทั้งสองไว้ด้วย
พอมัดหญิงทั้งสองเสร็จ เขาจึงปลุกผู้บำเพ็ญชายทั้งสามขึ้น
"ว้า!"
พวกชายทั้งสามโดนน้ำเย็นกระแทก ไม่ช้าก็ได้สติกลับคืน
"ไอ้หมาตัวโง่ เจ้ากำลังทำอะไร ยังไม่รีบปล่อยพวกข้าเสียที!"
ทั้งสามล้วนเป็นศิษย์ที่มีชื่อเสียงในสำนักของตน ปกติเคยได้รับการปฏิบัติดีจนแค้นเคืองแบบนี้ไม่เคยเจอ จึงตะโกนด่าเล่าฝานออกมาด้วยความโกรธ