ชายสำนักเลือดแม่มดเอ่ยขึ้นอย่างพอใจในชัยชนะ
หากแต่เขาไม่คิดเลยว่า หยางฟานเมื่อครู่นี้เองได้แอบลงมืออย่างเงียบเชียบ
หยางฟานระวังระวังดึงเครื่องรางวิเศษออกมา แล้วจ่อตรงเข้าหาชายผู้นั้น
หุ่นศพช่วงหลอมพลังสองตนนั้นเพราะไม่สะดวกจะพาลงมาด้วย จึงถูกหยางฟานซ่อนไว้แถบแท่นบูชา ไม่ได้นำลงมา
ถ้าไม่เช่นนั้น เมื่อมีหุ่นศพช่วยเหลือ หยางฟานแม้ไม่ต้องอาศัยการลอบโจมตีก็สามารถสังหารชายผู้นี้ได้
แต่ตอนนี้ทำได้เพียงลอบโจมตีเท่านั้น
หยางฟานสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วสะบัดเครื่องรางวิเศษออกไปสองใบทันที
ไม่ช้า หนึ่งในนั้นกลายเป็นเข็มบินนับหมื่นแผดเผาฟ้า พุ่งเข้าแทงตรงหาชายผู้นั้น
อีกใบกลับแปลงกายเป็นตราประทับขนาดมหึมา ทับลงมายังตัวบุคคลนั้นโดยตรง
“ใคร?”
ชายสำนักเลือดแม่มดรีบหันหลังกลับ เมื่อเห็นเครื่องรางวิเศษพุ่งเข้าโจมตี ใบหน้าก็ปรากฏรอยเหี้ยมเกรียมทันที
เพื่อบังคับสังหารทั้งสองคนแห่งลัทธิเสี่ยวอิ๋ว เขาเสียเลือดพลังไปมากมาย บัดนี้กำลังอยู่ในช่วงอ่อนแอที่สุด ยิ่งโกรธเกรี้ยวต่อผู้ลอบโจมตีเหลือเกิน
แต่พอเห็นผู้รับใช้เลือดที่ไร้วรรณะบำเพ็ญก้าวเดินออกมาจากด้านข้าง เขาก็โล่งอกขึ้นเล็กน้อย
“ฉันนึกว่าใคร ก็แค่ผู้รับใช้เลือด สมัยนี้มนุษย์ธรรมดาพวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่?”
ชายสำนักเลือดแม่มดกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงแค้นเคือง
หยางฟานจ้องมองเขาด้วยแววตาอาฆาต
แต่แล้วชายสำนักเลือดแม่มดก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา