เขาจ้องมองโลงศพอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถอยหลังไปสองก้าว
“เล่าให้ข้าฟังสิ เจ้าว่าโลงศพนี้มีตรงไหนที่ผิดปกติ”
หยางฟานรีบถามโจวเผิงเบา ๆ
ได้ยินดังนั้น โจวเผิงกลืนน้ำลายลงคอแล้วเริ่มเล่า
“ประการแรก รูปลักษณ์ของโลงศพนี้ไม่ถูกต้อง แม้ส่วนใหญ่จะดูเหมือนตอนที่ข้าเคยเห็นก็จริง แต่ถ้ามองอย่างละเอียด รายละเอียดหลายจุดแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง”
“และโลงศพนี้ยังแฝงกลิ่นอายแปลกประหลาด ข้ากลับมองไม่ทะลุเลย”
ยิ่งเล่า สีหน้าของโจวเผิงยิ่งเคร่งเครียด
แม้เขาจะอยากรอดตายออกไปจากที่นี่นัก แต่เบื้องหน้าหยางฟาน เขาไม่กล้าอวดดี
หยางฟานพยักหน้าเบา ๆ ลังเลอยู่ครู่ แล้วคิ้วก็ขมวดขึ้น
“งั้นโลงศพนี้อาจมีปัญหาจริง เจ้าหมายความว่าอย่างไร”
หยางฟานจ้องโลงศพแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถามโจวเผิงทันที
“เจ้าหมายถึงว่ามีคนแอบเปลี่ยนโลงศพนี้?”
หยางฟานถามโจวเผิง
โจวเผิงพยักหน้า กำลังจะพูดต่อ บัดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
“ไม่ดีแล้ว โลงศพนี้มีอันธพาล!”
“อีกแล้วเหรอ”
หยางฟานรีบถามโจวเผิง
โจวเผิงรีบเอ่ยกับหยางฟานเบา ๆ
“เจ้านาย ทรงดูซิ รูปลักษณ์ของโลงศพนี้เพิ่งเปลี่ยนไปเมื่อครู่”
“โลงศพเปลี่ยนรูปร่าง?”
หยางฟานขมวดคิ้วแน่น มองโลงศพอย่างละเอียดอีกครั้ง บัดนั้นจึงตกตะลึงพบว่ารายละเอียดบางอย่างที่เขาสังเกตไว้ก่อนหน้าได้เปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ
นั่นหมายความว่าโลงศพเบื้องหน้านี้สามารถแปลงรูปลักษณ์ของตนเองได้จริง
“ตอนนี้มันดูเหมือนโลงศพที่ข้าเคยรู้จักยิ่งขึ้น แต่มันเป็นโลงศพลูกนั้นแน่นอนไม่ได้”