โพรงเหมืองมีพิรุธ?
หยางฟานหันไปมององครักษ์คนนั้นด้วยความประหลาดใจ
“เกิดอะไรขึ้น?”
องครักษ์คนนั้นขยับเข้ามาใกล้ กดเสียงต่ำแล้วเอ่ยกับหยางฟาน
“ท่านผู้ดูแล ตอนนั้นข้ามองไม่ชัด แต่ดูคล้ายจะเป็นแร่หินวิญญาณ...”
“ว่าอย่างไรนะ!”
หยางฟานลุกพรวดขึ้นทันที
หากเป็นแร่หินวิญญาณจริง มูลค่าก็ย่อมแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
สายแร่ที่ผลิตหินวิญญาณได้เรียกว่าสายแร่หินวิญญาณ ทำเงินได้มากกว่าเหมืองแร่ธรรมดาหลายเท่า
หยางฟานสนใจขึ้นมาทันที แล้วรีบก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปยังเหมืองแร่
เมื่อเห็นหยางฟานเดินจากไปอย่างรวดเร็ว มุมปากขององครักษ์ก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
หยางฟานเดินไปทางโพรงเหมืองได้เพียงสองสามก้าว จู่ ๆ ก็รู้สึกใจสะดุ้งวาบ
ไม่ถูกต้อง!
เมื่อเห็นเหมืองแร่เงียบสงบ หยางฟานก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
หากพบสายแร่หินวิญญาณจริง ป่านนี้ทั้งเหมืองแร่คงครึกครื้นยินดีกันไปแล้ว
อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นเรื่องดีครั้งใหญ่
การเปิดสายแร่หินวิญญาณให้แก่สำนักย่อมทำให้ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ได้รับรางวัลก้อนโต
แม้แต่คนงานเหมืองก็ยังได้ประโยชน์ไม่น้อย
แต่ตอนนี้คนงานเหมืองเหล่านั้นกลับเงียบสงบกันทั้งสิ้น
ฝีเท้าของหยางฟานช้าลง เขาเหลือบมองทางด้านหลัง เห็นองครักษ์คนนั้นเดินเอื่อยเฉื่อย ไม่มีทีท่าว่าจะตามมา หยางฟานก็เข้าใจทุกอย่างทันที
“เจ้าหนูนี่คงคิดเล่นกลอะไรอยู่”
หยางฟานครุ่นคิด พลันมีไอเย็นวาบผ่านหัวใจ
“เจ้ามานี่!”
หยางฟานหยุดเดิน แล้วกวักมือเรียกองครักษ์คนนั้น