เห็นเป็นเช่นนั้น เลือดมืดก็ลงมือเช่นกัน ควบคุมการวาดเครื่องรางไปพร้อมกับสำรวจทิศทางโดยประมาณ
ขุดลงไปได้หลายสิบจั้ง เสวียนหยางก็เบิกตาโพลงขึ้นมาทันที
ตรงหน้าเขาปรากฏสิ่งหนึ่งสีทองอร่าม รูปร่างเหมือนตราประทับ
เขารีบยื่นมือไปหยิบตราประทับนั้นอย่างตื่นเต้น แต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะเอื้อมถึง ตราประทับก็ฉายแสงสีทองออกมาหนึ่งลำ ขับไล่เขาออกไปภายนอก
“ของนี้มันมีผนึกซ่อนอยู่ด้วย แกะไม่ออก เจ้ามาช่วยคิดหนทางเร็ว”
เสวียนหยางเรียกเลือดมืด
เลือดมืดบินผ่านไปทันที เมื่อเห็นตราประทับแล้วก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง
เขาโบกมือทิ้งธงสมภพลงหลายเล่ม ใช้วิธีเอาค่ายกลฝ่าค่ายกลเช่นเคย
แหวกผนึกรอบนอกของตราเครื่องรางออกได้จนได้
เมื่อผนึกแตกสลาย เขาก็คว้าตราประทับขึ้นมากำไว้หน้าตัว
ตอนนั้นเอง หยางฟานจึงเห็นชัดว่าตราประทับนั้นคือสิ่งใด
มันมิใช่ตราประทับแท้จริง ฝั่งผิวประทับนั้นจารึกลายเครื่องรางอยู่โดดเด่น
และดูท่าที เครื่องรางนี้กลับตรงข้ามกับเครื่องรางทั่วไป
“นี่คือตราเครื่องรางระเบิด เร็ว ลองดูซิว่าได้ผลหรือไม่”
เสวียนหยางรีบตบมือเร่ง
เลือดมืดพยักหน้า บินขึ้นไปด้านบน กางกระดาษเครื่องรางออกหนึ่งแผ่น
จากนั้นควักเลือดสัตว์หลายสิบชนิดออกจากถุงมนต์เก็บของ ปรุงแต่งจนเรียบร้อย
จุ่มตราเครื่องรางลงในเลือด แล้วแตะเบา ๆ ลงบนกระดาษเครื่องราง
เมื่อชักตราเครื่องรางออก เครื่องรางระเบิดแผ่นใหม่เอี่ยมก็ถูกประทับออกมา
“ฮ่าฮ่าฮ่า จริง ๆ ด้วย มันคือตราเครื่องรางจริง ๆ แถมเป็นตราของเครื่องรางระเบิดอีกต่างหาก”