ภายในนั้นมีเพียงวิญญาณเท่านั้น
ไม่ช้า วิญญาณเหล่านี้ไหลตามน้ำยาวิเศษ ลงสู่สระวิเศษขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง
ในสระนั้นมีชายคลุมดำอยู่หลายคน กำลังใช้อวนใหญ่พิเศษตักวิญญาณขึ้นมาโดยตลอด
หยางฟานไม่อาจข่มเสียงทึ่งไว้ได้
ของวิศษนี้ย่อมไม่ธรรมดาแน่ แม้แต่วิญญาณยังกักกั้นไว้ได้
คนเหล่านั้นใช้อวนกวาดวิญญาณขึ้นมา แล้วส่งตรงเข้าไปในกระผายใหญ่ข้าง ๆ ในคราวเดียว
เมื่อวิญญาณกองเต็มกระผายทั้งใบ พวกเขาก็ปิดฝาลง
จากนั้นรื้อเปลวเพลิงจากด้านข้างมาทันที
เปลวเพลิงนั้นเรืองรองสีมรกต ดูแปลกประหลาดนัก
ไม่ว่ามองจากมุมใดก็ไม่ใช่เพลิงธรรมดา
แล้วเปลวเพลิงนี้มันเป็นเรื่องอย่างไรกันแน่?
หยางฟานจ้องมองเปลวเพลิงนั้นไม่วางตา พิจารณาอยู่ไม่หยุด
ยามที่วิญญาณเหล่านั้นถูกโยนลงไปในกระผาย เสียงร่ำไห้ร่อแร้งก็ดังระงมออกมาจากข้างในเป็นระลอก
ทว่าคนรอบข้างทำเป็นไม่เห็นตา พอใจทำพอใจเพียงกดฝาเอาไว้
ได้ยินเสียงร้องครวญเช่นนั้น หยางฟานรู้สึกเวทนาในใจ แต่ก็ได้แต่กดความเวทนานั้นลงชั่วคราว
เขาเดินวนรอบกระผายใหญ่หนึ่งรอบ แล้วยืนข้าง ๆ ดูมันอย่างไม่ยี่หระ
เมื่อครั้งธูปหนึ่งผ่านไป เสียงร้องภายในกระผายก็ค่อย ๆ เงียบลง
อีกชั่วครู่หลัง ชายหนึ่งเดินไปหน้ากระผาย เคาะเบา ๆ ที่ตัวกระผาย ฝากระผายก็พุ่งออกไปทันที
ต่อจากนั้นชายคลุมดำอีกคนเดินขึ้นไป โบกมือเหวี่ยงไปในอากาศครั้งเดียว
ทันใดนั้นผลึกสีสันแปลกตาก็โผล่ออกมาจากข้างในนับสิบก้อน