ส่วนชายคลุมดำสองคนที่ตนจับใส่ถุงประจำสัตว์ไว้ก่อนหน้านี้ หยางฟานไม่มีทางปล่อยมันไปแน่
เขาวางแผนว่าเมื่อพาคนทั้งสองออกจากที่นี่ได้แล้ว จะค้นคว้าวิญญาณทันที เพื่อดูว่าจุดประสงค์ของพวกมันแท้จริงแล้วคืออะไร
หยางฟานรีบเดินทางย้อนกลับตามทางเดิม ระหว่างทางระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง
โชคดีที่ชายคลุมดำแถวนี้ต่างก็ทำหน้าที่ของตนเอง ไม่มีเวลาสะดึงมาสังเกตหยางฟาน
ไม่นานนัก หยางฟานก็มาถึงบริเวณห้องลับแรก
ถึงตอนนี้ หยางฟานเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นชุดของตำหนักกักขังวิญญาณเรียบร้อยแล้ว
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมคนของตำหนักกักขังวิญญาณพวกเจ้ายังไม่ออกไปอีก?"
คนเฝ้าประตูไม่กี่คนมองหยางฟานด้วยความไม่พอใจ
หยางฟานกระทบมือคำนับ
"ข้าพึ่งจัดการงานปลายทางเล็กน้อย เดี๋ยวนี้ก็กำลังจะออกไปแล้ว"
พูดจบ หยางฟานแกล้งทำเป็นไม่ตั้งใจ ลอบสอดหินวิญญาณไม่กี่ก้อนให้คนเหล่านั้นคนละกำ
เมื่อรับหินวิญญาณแล้ว ชายคลุมดำทั้งหลายกลับตกใจไม่น้อย
ต้องรู้ไว้ว่าตำหนักกักขังวิญญาณกับตำหนักหลอมวิญญาณปกติไม่ถูกกันนัก ไม่คิดว่าคนคนนี้จะให้หินวิญญาณพวกเขาด้วย
ทั้งหลายจึงอึ้งงงไปชั่วครู่
แต่มีหินวิญญาณจะได้ฟรี ๆ พวกมันย่อมไม่มีทางปฏิเสธ
คนเหล่านั้นโบกมือ
"ได้แล้ว รีบไปได้แล้ว คราวหน้าให้มันระวังกว่านี้ ถ้ายังเป็นอย่างนี้อีก ไม่ใช่หินวิญญาณแค่กี่ก้อนจะจัดการได้"
พูดแล้ว คนเหล่านั้นยังข่มขู่หยางฟานอีกชุดหนึ่ง
หยางฟานพยักหน้ารับคำอย่างสุภาพ แล้วจึงออกจากที่นี่
พ้นออกมาแล้ว เบื้องหน้าคืออุโมงค์ยาวสายนั้น
หยางฟานรีบแปะเครื่องรางเพิ่มอีกชุดหนึ่งรอบ ๆ อุโมงค์