ขณะนั้น ผนึกเหนือหลุมเลือดได้สลายไปแล้ว
บรรดาผู้รับใช้เลือดต่าง ๆ ทยอยกันเดินออกมาจากด้านใน
ทวายเหล่านั้นแลดูเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เห็นได้ชัดว่า พวกผู้รับใช้เลือดที่ออกมาก่อนต่างหาก ตลอดเวลาไม่เคยลงไปจากชั้นแรกเลย
พวกเขาไม่กล้ามุดลงไปยังส่วนที่ลึกกว่า
จึงได้แต่ยุ่งอยู่กับการรวบรวมสมุนไพร
แต่สมุนไพรในชั้นแรกก็ถูกเก็บกวาดไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว
ดังนั้นพวกเขาจึงหาทั้งวันก็ไม่พบสมุนไพรเพียงพอ
บัดนี้จึงทำได้แต่ฝืนใจกัดฟันก้าวออกมา
หลังกลุ่มผู้รับใช้เลือดชุดนี้ออกมาได้ไม่นาน ก็มีผู้รับใช้เลือดอีกสิบกว่าคนเดินออกมาตาม
ผู้รับใช้เลือดเหล่านี้กล้าหาญกว่าเล็กน้อย ได้ลงไปถึงชั้นที่สอง
พวกเขาเก็บสมุนไพรได้จำนวนมากเพียงพอจากชั้นที่สอง
เพราะเช่นนั้น ผู้คนภายนอกจึงต่างจับตามองพวกเขาด้วยความคาดหวัง
อยากเห็นว่าพวกเขาเก็บสมุนไพรมาได้เท่าใด
"มองดูอะไรกัน ยังไม่รีบเอาสมุนไพรออกมาให้เร็ว!"
แม้ผู้รับใช้เลือดจะยังออกมาไม่ครบ
แต่ผู้คนเหล่านั้นก็รอไม่ไหวแล้ว
รีบร้อนอยากให้พวกเขาส่งมอบสมุนไพร เพื่อนับรวมผลได้
ได้ยินเช่นนั้น ผู้รับใช้เลือดทั้งหลายจึงรีบเอาสมุนไพรออกมา
กลุ่มที่ออกมาก่อนทุกคน สมุนไพรในมือส่วนใหญ่ไม่เพียงพอ
มีเพียงนับหัวแม่มือที่สมุนไพรในมือครบตามกำหนด
"ช่างเป็นเหล่าไร้ค่าที่กินจุกินเปล่าจริง ๆ ลงไปข้างล่างแท้ ๆ แต่สมุนไพรยังเก็บไม่ได้ ข้าจะเอาพวกเจ้าไว้ทำอะไร!"
ท่านผู้เฒ่าเทียนฉานแห่งสำนักพิษกู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป
เขาพลิกมือสายเดียว สังหารผู้รับใช้เลือดใต้สังกัดของตนเสียทั้งหมดในชั่วพริบตา
จากนั้นคนอื่น ๆ อีกไม่กี่คนก็จ้องเขม็งผู้รับใช้เลือดของตนอย่างโกรธเกรี้ยว
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ลงมือ
"พวกเจ้าทั้งหลาย เข้ามาเถิด"
เสวี่ยหมิงพูดขึ้นอย่างไม่พอใจนัก
ในฐานะผู้อาวุโสแห่งสำนักเลือดสังหาร คราวนี้เขาตั้งใจจะสร้างชื่อเสียงให้สำนักเลือดสังหารอย่างงดงาม
ไม่คิดว่าจะยังเกิดเรื่องราวเสียหายมากมายเช่นนี้
ยิ่งไม่คิดว่าศิษย์คราวนี้จะยังไร้ค่าเช่นเดิม
ในกลุ่มที่ออกมาชุดแรก คนของสำนักเลือดสังหารมีน้อยที่สุด