เมื่อได้ยินว่าพวกนี้จะค้นตัวหยางฟาน เสวี่ยหมิงถึงกับเดือดดาลโกรธคลั่ง
นางชี้ไปยังคนอื่น ๆ อย่างเดือดเด่น
"พวกเจ้าบ้าไปแล้วรึไง? เขาคือผู้รับใช้เลือดของสำนักเลือดสังหารเรา เมื่อไรที่พวกเจ้าจะมามีหน้าก้าวเข้ามาเรื่องของเรา? ถอยหลังไปเดี๋ยวนี้ทุกคน!"
เสวี่ยหมิงก้าวเข้าไปตำหนิเสียงเย็นชาอย่างโกรธแค้น แต่คนอื่น ๆ จะละความพยายามง่าย ๆ ได้อย่างไร
คนเหล่านี้เตรียมการอย่างพิถีพิถันมาช้านาน มิได้มีไว้เพื่ออย่างอื่น นอกจากโลงศพในหลุมเลือดนั่น
ทว่าครั้งนี้แผนการทั้งหมดล่มจมเสียสิ้น พวกเขาจึงต้องสงสัยในตัวหยางฟาน
พวกเขาเชื่อว่าหยางฟานคือหมากลับที่สำนักเลือดสังหารซ่องส่งมา และบัดนี้เสวี่ยหมิงขัดขวางถึงเพียงนี้ ย่อมพิสูจน์ได้ว่าเจ้าเด็กน้อยคนนี้มีอะไรแปลกประหลาดแน่
"อย่างไรนะ เจ้าเด็กน้อยนี่มีสิ่งใดที่ไม่อาจเปิดเผยแสงสว่างติดตัวอยู่รึไง? ไม่เช่นนั้นเจ้าจะปกป้องถึงเพียงไร?"
ได้ยินดังนั้น เสวี่ยหมิงถึงกับกระสับกระส่ายโกรธจัด
"ปกป้องอะไรกัน คนของสำนักเลือดสังหารเรา เมื่อไรที่พวกเจ้าจะมามีหน้าว่ากล่าว? ถอยหลังไปให้หมด ห้ามเข้าใกล้!"
เสวี่ยหมิงกล่าวอย่างอาการอาฆาต ทว่านางตามลำพังคนเดียวจะเป็นคู่มือของคนอื่นทั้งหลายได้อย่างไร
จากนั้น คนอื่น ๆ ต่างไล่กดดันก้าวเข้ามายังด้านนี้
"ขอให้เจ้าโอกาสสุดท้าย ก่อนที่พวกเราจะไม่อยากลงมือเสียตอนนี้ จงยอมเปิดทางออกมาเสีย" ตำหนิเสียงเย็นอย่างโกรธแค้น
"มิฉะนั้นอย่าโทษว่าพวกเราไร้มารยาท ผู้รับใช้เลือดของเจ้าคนนี้พวกเราต้องค้นตัวให้จึงจะได้" ตำหนิเสียงเย็นอย่างโกรธแค้น