หยางฟานขมวดคิ้วแน่น
“เขาช่างเป็นถึงเจ้าวังผู้ยิ่งใหญ่ ทำไมถึงยังอาศัยอยู่ชั้นที่สองกัน?”
เรือเมฆลำนี้แบ่งออกเป็นสามชั้น ชั้นบนสุดย่อมหรูหราสูงส่งที่สุด
เซียวไป่ฮวากับเซียวหลิงพำนักอยู่ชั้นบนสุด
หยางฟานเคยคิดว่าลั่วฉางเหอคงอาศัยอยู่ชั้นบนเช่นกัน ไม่คิดว่าเขากลับอยู่ชั้นล่างลงมา
จากจุดนี้พอสรุปได้ว่า เซียวหลิงกับลั่วฉางเหอคงเลิกอยู่ร่วมกันมานานแล้ว
หยางฟานบอกความสงสัยของตนแก่เสี่ยวชุ่ย
เสี่ยวชุ่ยลดเสียงลงต่ำ มองไปรอบ ๆ เมื่อเชื่อมั่นว่าไม่มีใครอื่นอยู่ จึงพูดเบา ๆ
“ท่านทรงสิบไม่ทราบหรือ จ้าววังทั้งสองของเราไม่ได้อยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว”
“ไม่เพียงบนเรือเมฆลำนี้ แม้ในวังร้อยดอกไม้ก็เป็นเช่นนั้น”
“แต่เพราะเจ้าวังเซียวปกติเคร่งเครียด พวกเราไม่กล้าพูดอะไร จึงไม่มีใครกล้าซุบซิบเท่านั้นเอง”
หยางฟานพยักหน้า ความคิดในใจยิ่งแรงกล้าขึ้น นี่ช่างเป็นโอกาสอันดีจริง ๆ
เขาตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ
“ใช่แล้ว ข้ารับใช้รับเจ้าวังลั่วฉางเหอเป็นอาจารย์แล้ว ย่อมควรไปเคารพเยี่ยมเยียนสักครั้ง”
“ไม่ทราบว่าท่านผู้เฒ่าอยู่ห้องใดในชั้นที่สองนี้?”
เสี่ยวชุ่ยบอกห้องของลั่วฉางเหอแก่หยางฟาน
หยางฟานยิ้มแล้วพยักหน้า หลังส่งเสี่ยวชุ่ยไป จัดการตัวเองสักเล็กน้อย เตรียมของขวัญหนึ่งชิ้น แล้วมุ่งหน้าสู่ชั้นที่สอง
เพิ่งออกจากชั้นที่สามก้าวเข้าสู่ชั้นที่สอง มีองครักษ์ยืนประจำอยู่ตรงนั้น