"อะไรนะ ให้ไปเป็นตัวประกันงั้นรึ"
คนเลี้ยงสัตว์ตรงข้ามหลายคนมองหัวหน้าเผ่าเฮย์สุ่ยด้วยความประหลาดใจ
เมื่อได้ยินดังนั้น หัวหน้าเผ่าเฮย์สุ่ยพยักหน้าย้ำอย่างหนัก
"ถูกต้อง ทางราชสำนักถังสั่งมาว่า หากส่งสินค้าถวายไม่ครบตามที่กำหนด ต้องส่งคนไปเป็นตัวประกันที่ราชสำนักถัง"
พูดถึงตรงนี้ หัวหน้าเผ่าเฮย์สุ่ยวางถ้วนสุราน้ำนมม้าลงบนโต๊ะอย่างไม่พอใจนัก
"ราชสำนักถังไม่เชื่อในความภักดีของพวกเรา จึงบังคับให้แต่ละเผ่าต้องส่งตัวประกันไปที่นั่น"
"ตามที่ข้าทราบ แม้แต่ทางท่านอิสระราชันฝ่ายขวาก็ถูกเรียกเก็บสินค้าจำนวนไม่น้อย หากท่านอิสระราชันฝ่ายขวาหาสินค้ามาชดใช้ไม่ได้ ก็ต้องส่งบุตรหลานไปราชสำนักถังเช่นกัน ไม่เช่นนั้นย่อมเกิดปัญหาใหญ่"
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามทั้งหลายต่างถอดถอนใจไม่หยุด
"จริงอย่างที่ท่านว่า ไม่ต้องพูดถึงที่นี่ของท่าน แม้แต่กระโจมหมาป่าขาวของพวกเราเอง ทางเจ้ากระโจมก็ยังถูกเรียกให้ส่งตัวประกันไปเช่นกัน ตอนนี้ทุกเผ่าต่างไม่มีใครอยากส่งบุตรหลานไปยังราชสำนักกันทั้งนั้น"
ได้ยินเช่นนั้น หัวหน้าเผ่าเฮย์สุ่ยพยักหน้าย้ำอย่างหนัก
"ใช่แล้ว ราชสำนักถังเปิดเผยชัดเจนว่าไม่ไว้ใจเผ่าอื่น จึงต้องการให้เผ่าใหญ่เผ่าเล็กต่างส่งตัวประกันไปจากกัน"
"ในสถานการณ์แบบนี้ ข้าจะไปวางใจส่งลูกไปยังราชสำนักถังได้อย่างไรกัน"
คนคนนี้พูดเช่นนี้ไม่หยุดไม่หย่อน ฟังออกได้ว่าความเดือดดาลต่อราชสำนักถังของพวกเขายังคงแรงกล้านัก
เมื่อคุยกันพักหนึ่งแล้ว หัวหน้าเผ่าเฮย์สุ่ยเงยหน้าขึ้น แล้วจ้องมองคนเลี้ยงสัตว์เหล่านั้นด้วยแววตาเป็นประกาย
"หรือว่าพวกเราเผ่าเล็กเผ่ากลางเหล่านี้ จะต้องยอมให้ราชสำนักถังเหยียบย่ำตามอำเภอใจเพียงเท่านั้น"