หยางฟานมิได้ขัดขืนแต่อย่างใด เขารู้ดีว่าจำเป็นต้องออกจากเต็นท์ใหญ่นี้ไปยังที่อื่นจึงจะลงมือได้สะดวก
เช่นนั้น หยางฟานกับหญิงสาวน้อยคนนั้นจึงพากันเดินไปยังเต็นท์ที่ว่างอยู่หลังหนึ่ง
เมื่อทั้งสองก้าวเข้าไปข้างใน หญิงสาวรีบยื่นมือออกไปคว้าคอของหยางฟานทันที
เห็นดังนั้น หยางฟานจึงยกมือขึ้นฟันเบา ๆ ที่ท้ายคอของนาง ทำให้หญิงสาวหมดสติล้มลงทันที
หลังทำให้นางหมดสติแล้ว หยางฟานจึงโยนร่างนางทิ้งไว้ข้าง ๆ
จากนั้นหยางฟานก็เดินออกจากเต็นท์
บัดนี้ถึงยามราตรีแล้ว หมู่คนเหล่านั้นอาจเริ่มวางแผนลับกันเสียแล้ว ก็ควรฉวยโอกาสหายากเช่นนี้สำรวจสอดส่องรอบด้านเสียหน่อย
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานจึงออกจากเต็นท์ แล้วแผ่ญาณกวาดรอบด้านทันที
แต่เมื่อสำรวจสภาพเต็นท์รอบ ๆ จนชัดเจนแล้ว สีหน้าของหยางฟานก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยทันที
ขณะนี้จากเต็นท์รอบ ๆ กำลังส่งเสียงแปลก ๆ ดังระงมออกมาเป็นระยะ
ได้ยินเสียงเช่นนั้น หยางฟานอดยิ้มเหยเกไม่ได้ บุตรธิดาแห่งทุ่งหญ้าเช่นนี้ก็เปิดเผยอิสระจริง ๆ
หยางฟานส่ายหัวเล็กน้อย จากนั้นญาณของเขาก็กวาดผ่านไป ไม่ช้าก็ล็อกเป้าไว้ที่เต็นท์หลังหนึ่ง
เต็นท์หลังนั้นไม่มีเสียงแปลก ๆ ดังออกมาเลย
แต่เหตุที่หยางฟานโยนความสนใจไปทางนั้น ก็เพราะข้างในเต็นท์นั้นมีผู้บำเพ็ญอยู่คนหนึ่งอย่างชัดเจน
จากระดับพลังของอีกฝ่ายดูแล้ว คงเป็นเหลียงอูเพียงช่วงหลอมพลังเท่านั้น
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานจึงพุ่งทะยานไปยังเต็นท์หลังนั้นอย่างเงียบเชียบไร้เสียง