เหล่าคนเหล่านั้นแน่ใจว่าหยางฟานจะไม่ฆ่าฟันพวกเขาโดยไร้เหตุผล จึงลังเลแล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เมื่อทุกคนยืนขึ้นได้ หยางฟานกวาดสายตามองพวกเขาหนึ่งครั้ง แล้วลดเสียงต่ำลงถามขึ้น
“ว่าแต่ บอกข้าหน่อยว่า การประชุมแลกเปลี่ยนเติงหยุนนี้จัดขึ้นที่ใด”
คราวนี้หยางฟานออกเดินทางก็เพื่อจัดหาวัสดุเป็นหลัก ตอนนี้หินวิญญาณในตัวเขามีมากมาย ย่อมกักตุนเพิ่มได้อีกเท่าตัว
เมื่อมีสมาคมแลกเปลี่ยนเช่นนี้อยู่ เขาจึงไม่ไปตลาดซื้อขายใกล้ ๆ แต่จะมุ่งตรงไปที่งานแลกเปลี่ยน ย่อมได้ของดีกันมากกว่าแน่
ชายชรารีบพยักหน้า แล้วชี้ไปที่ถุงมนต์เก็บของของตนอย่างระมัดระวัง
“ท่านผู้เฒ่า บรรพชิต ในถุงมนต์เก็บของนี้มีแผนที่อยู่หนึ่งฉบับ”
หยางฟานค้นหาข้างใน ได้ม้วนหนังสือหนึ่งม้วน เมื่อเปิดออกดูก็เป็นแผนที่จริงดังว่า
หยางฟานส่งแผนที่ให้ชายชรา ชายชราใช้ปลายนิ้วเบา ๆ แตะลงบนแผนที่หนึ่งจุด
“ตรงนี้ ตรงนี้แหละคือสถานที่จัดสมาคมแลกเปลี่ยนคราวนี้”
หยางฟานหยิบแผนที่ขึ้นดู คือเมืองเติงหยุน
“อย่างนั้นสินะ”
“แล้วเมืองเติงหยุนนี้มีเรื่องใดซ่อนอยู่หรือ”
หยางฟานเป็นห่วงเล็กน้อย กลัวว่าจะเหมือนนครชางหยุนเมื่อคราก่อน ตกอยู่ในการควบคุมของเผ่าพันธุ์ใดเผ่าพันธุ์หนึ่งแต่เพียงผู้เดียว
ชายชราจึงเล่าถึงสภาพของเมืองเติงหยุนให้ฟัง
“เมืองเติงหยุนนี้คือนครที่ใหญ่ที่สุดนอกแดนไร้วิญญาณ อยู่ในการควบคุมร่วมของสี่ตระกูลใหญ่ใกล้เคียง”