เหล่าผู้รับใช้เลือดที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกใจสั่นไหว
“ท่านท่านผู้เป็นใหญ่ พวกเราควรถอยออกมาก่อนหรือไม่?”
ผู้รับใช้เลือดหนึ่งกลืนน้ำลายลงคอ สัญชาตญาณบอกให้ถอยหลัง
ชายคลุมดำขบเขี้ยวเย็นชา
“ถอยอะไร! ไร้คำสั่งของข้า ถ้ายังกล้าถอยหลัง ระวังเจ้าจะได้สังหารหมดสิ้น!”
แต่ผู้รับใช้เลือดทั้งหลายยังคงหนวดหน่อนสั่นง่าม แทบไม่ฟังคำสั่งของเขาเลย
ชายคลุมดำเห็นดังนั้น จึงกระชากฉลององค์ออกเสียให้ร่างสีเลือดสังขารปรากฏชัด
เบื้องใต้ร่องแดง บนสังขารนั้นยังมีสิ่งขยุกขยิกเหมือนหนวดพันพัวอยู่ตลอดเวลา
ใต้ผิวหนังของเขา เหมือนมีสิ่งใดพยายามจะเบียดแทงกลับออกมา
ผู้รับใช้เลือดโดยรอบตกใจจิตวิญญาณแทบแตกสลาย กำลังจะแตกกระจายหนีสี่ทิ้งสอง
ชายคลุมดำชักมือหนึ่ง หนังกำพร้าที่ปกคลุมร่างขาดออกเสียงสะเทือน
ต่อมาหนังนั้นแหวกแยกเป็นสองซีก ชายวัยกลางคนคนหนึ่งคลานออกจากแผ่นหนัง เห็นผู้รับใช้เลือดโดยรอบวิ่งหนีอย่างลุกลี้ลุกลน เขาจึงยิ้มเหวงวิปริต
“จะหนีไปไหน เจ้าทั้งหลาย กลับมาซะที่นี่!”
ชายวัยกลางคนกระหน่ำมืออากาศ วงลมพลังวิญญาณหมุนคลุ้งกวาดออกไป ฉุดคนสี่คนกลับมาอย่างแรง
จากนั้นเขายกแขนโยนขึ้น สะบัดคนทั้งสี่โยนลงสู่ทะเลสาบเลือด
“เฮฮ่า ตามที่เจ้าสี่คนไม่ยอมฟังคำสั่งอย่างว่าง่ายของข้า พลักตัวเองหาความตายเข้าเอง ข้าจะช่วยมือให้ก็เลยซะหน่อย”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางฟานที่ซ่อนอยู่เบื้องมืดรู้สึกตึงเครียดขึ้นทันที
เห็นได้ชัดว่าชายวัยกลางคนแห่งลัทธิเสี่ยวอู๋คนนี้ตั้งใจจะโยนผู้รับใช้เลือดสี่คนลงทะเลสาบเลือดตั้งแต่ต้นแล้ว