ได้ยินดังนั้น หยางฟานตะลึงงันชั่วครู่ แล้วจึงรู้ทันตัวเอง
ใช่แล้ว แม้โจวเผิงจะถูกเขากักขังไว้ในธงราชันมนุษย์ในตอนนี้ แต่ญาณของบุรุษผู้นี้ยังคงอยู่
อาศัยญาณนั้น เขาสามารถสำรวจได้ไกลกว่าหยางฟาน
“ดีมาก เจ้าจงคอยรายงานตำแหน่งของพวกมันต่อไป ถ้ากล้าเล่นกลอุบายใด อย่าโทษข้าที่ใจร้ายเกินกว่าจะให้อภัย”
ธงราชันมนุษย์ถูกหยางฟานหลอมเข้ากับตนจนสำเร็จมานาน หากหยางฟานเพียงคิดขึ้นมา ก็สามารถกำจัดโจวเผิงได้ตลอดเวลา
ในข้อนี้ โจวเผิงเข้าใจแจ่มชัดดี
นางรีบก้มหัวแสดงความจงรักภักดีต่อหยางฟานอย่างราบรื่น
“เจ้านายโปรดวางพระทัย ข้าจงรายงานความเคลื่อนไหวของพวกมันให้ทราบโดยทันที”
จากนั้นโจวเผิงจึงใช้ญาณสำรวจสถานการณ์ด้านล่าง บอกหยางฟานถึงความเคลื่อนไหวของสองกลุ่มคนเบื้องล่าง
ครึ่งอึดใจต่อมา หยางฟานลอดลงมาถึงก้นทะเลสาบเลือดแล้ว
จากนั้น ตามคำบอกของโจวเผิง หยางฟานก้าวเดินตรงไปข้างหน้า
เมื่อเดินถึงริมทะเลสาบเลือด หยางฟานก็หยุดลง
เบื้องหน้ามีผนึกหนึ่งแห่ง กั้นแยกพลังเลือดกับน้ำในทะเลสาบออกจากกันทั้งหมด
ประตูสำริดบานหนึ่งเปิดออกแล้ว เบื้องหลังประตูสำริดคือทางเดินยาวหนึ่งสาย
แสงสว่างส่องออกมาจากในทางเดิน
เห็นดังนั้น หยางฟานมิได้รีบร้อนลอดเข้าทางเดิน แต่ใจเย็นถามโจวเผิง
“เป็นอย่างไรบ้าง พวกมันทั้งสองกลุ่มเข้าไปหรือยัง”
“เจ้านาย พวกมันเข้าไปแล้ว ขอโปรดวางพระทัย ระหว่างทางไม่มีใครซุ่มซ่อนอยู่”
โจวเผิงรีบเอ่ย หยางฟานพยักหน้า แล้วจึงระมัดระวังเดินมาที่ผนึก